باید رفت به جایی که موریانها علف میخورند
و پرنده ها جسد،
و رفتن را
از لای لای مرگ خرید
ّ باید رفت به خانه محقر وبی چارچوب خیال
وسایه سرخ بادرا دید
باید رفت و بردگان رادر احتظآر ظلم زده کشت وادامه را
با وقاحت خراشید وساقهای زمان را بی جوراب دید
باید رفت ودرقلب ستاره یک گودک
نگران،با موقت زندگی حرف زد
باید به صدای فکرهای سرگردان سلام گفت
و با حس نازس جوجه ی پرنده پرواز کرد.