بنام خداوند
حالا که همه تقریبا جمع و جور کردن رفتن من تازه یادم افتاده بیام وبلاگ نویسی...شاید دلیلش این باشه که در زمان خودش که برو بیایی بود من حواسم دنبال چیزای دیگه بود...دنبال کار دنبال پیشرفت دنبال گمشده زندگیم...الان حالم خوبه..یه عمارتی هست بنام عمارت روشنا ...من بانوی اون عمارتم...دوتا پسر کوچولوی بامزه دوست داشتنی دارم...و یه آقای جنتلمنی هم شوهرمه...هم شوهرم...هم دوستم ...هم عشقم ...خلاصه همه کس و کار من خلاصه شده تو وجودش..البته پیشنهادایشونم بود بیام اینجا...