دوست خوب

امروز با تنها دوستم که از دوران کودکی باهم بودیم کلی گپ زدم..هم اون تنهاست هم من..راه مون از هم دوره...ولی دلامون خیلی نزدیک بهم هست..یادش بخیر...چه دوران طلایی باهم گذروندیم...حالا که همه دنبال منفعت هستند حتی توی رفاقت، این دوستم که مثل اسمش فرشته است با اشتیاق به حرفام درد دلهام گوش میده...از نظر زمانی اون خیلی جلوتر از منه هرچی من براش تعریف میکنم یه جورایی برای اون خاطره است...خیلی زود ازدواج کرد بچه های اون سال دیگه کنکور دارن...تجربه زندگی مشترکش نزدیک به بیست سال میرسه...من هنوز اول راهم...ولی یه طور خاصی انگار همو میفهمیم ..اون شریک روزها و خاطرات گذشته منه...خیلی دوست دارم باهاش رفت و امد خانوادگی داشته باشم و همسرامون هم باهم آشنا بشن ..باید دید نظر اون چیه...یادم باشه دفعه بعد حرفو بکشونم به این سمت ...یهو دیدی اونم استقبال کرد...