من مدیرم ، یک مدیر مالی ، پشتیبانی ، اجرایی با دیدگاهی منطقی ، هرگز از این منطق و روش های خودم نا امید نیستم اما فکر می کنم حال که در شروع چهل سالگی در حال گذر از مرگ روانی هستم شاید انتخابم کمی هم قلبم باشد .
برای اینکه بتوانم دستانم را به گردن دختر کوچولوی خودم بیاندازم باید برای خودم یک کودک درون ایجاد کنم ، دوست ندارم که او در زندگی تنها با عقل و منطق خود تصمیم بگیرد ، اعتقادم راجع به او این است که برای بهتر شدن زندگی اش بهتر است کمی عطر دل را دخیل نماید .
شاید من هم بعد از مرگ روانی یا جسمی با نگاهی دیگر شروع کنم .