گفتم که خانم گربه، بچه بزرگشو توی حیاط ما گذاشت و رفت. اما هرروز،میومد بهش سر میزد و یه توصیه هایی به بچه ش میکرد. یادمه یه روز توی باغچه نشسته بود و زل زده بود به من که روی تاب توی پارکینگ نشسته بودم. منم شروع کردم به حرف زدن باهاش! اونم با دقت گوش میداد! حالا چی میگفتم؟ داشتم میگفتم: زن حسابی، چرا اینقدر بچه میاری که بمیرن؟ شوهرت که خرجی نمیده، کمکت هم نمیکنه.. این دفعه اگه اومد، دعوا کن باهاش! اینقدر مظلوم نباش زن!... یادمه نیم ساعت براش سخنرانی کردم و زبون بسته پلک هم نمیزد و فقط گوش میداد. بعد یهو خمیازه کشید گذاشت رفت! از فرداش هر روز سر یه تایم خاصی میومد می نشست به حرفهای من گوش میداد!!! مادرم میگفت با کی حرف میزنی توی حیاط؟! گفتم با خانم ننه گربه! مادرم خندید و گفت فکر کردی حضرت سلیمانی؟ گفتم فعلا که با دقت گوش میده! کاری که کمتر ادمی انجام میده!