سیگار...

درلای انگشتانم سیگار در

دست دیگر لیوان چای

من با درونی فروپاشیده ،نشستم

با خو سخن می‌گویم با تاریکی

و دردانم حرف میزنم چراکه

شادی بامن قهر کرده است

و من سالهاست با درد ، رنج و اندهم

هم نشین شده ام

شده ام آدمی که سالهاست شادی از او

دوری می‌کند و دیگر نقمه سر نمی‌دهد

از این جهان

جهانی که برایم جز یک،

فیلم سیاه سفید نیست

چشد آن همه رنگ و رویو ،سر زندگی

چشدن آن حسای عمیق زندگی

آه بر من

برمنی که نشسته ام در این اتاق تاریک...