
طاقچه می گوید: آبان، ماه کتاب هایی است که کنترل زندگی را به دست خودت میدهد اما اگر من بخواهم دقیق تر بگویم، می گویم: آبان، ماه کتاب های زرد است. کتاب های معرفی شده برای چالش این ماه، مانند مجموعه ای هستند که یکی از زیر مجموعه های بزرگ آن، کتاب های خودیاری و موفقیت است که اکثریت این زیرمجموعه را عضوهای زردمبو تشکیل می دهند. اصلا کتاب زرد یعنی چه؟ مگر کتاب سبز و آبی و قرمز هم داریم؟ به کدامین گناه می گویند فلان کتاب زرد است؟ آیا زردی که گیرنده های مخروطی من دریافت میکنند با زردی که دیگری دریافت میکند تفاوت دارد؟ مثلا زرد من، بنفش اوست؟
چون چالش، شور و حالِ سوت و کوری دارد، دیگر حوصله ام نمیشد در آن شرکت کنم و وقتم را پایش بگذارم؛ اما باز هم آینده نگری کردم و گفتم شاید در آینده بخواهم کتابی بخرم و به کد تخفیفش احتیاج پیدا کنم. به همین دلیل خودم را جمع و جور کردم و هِلک و هِلک راهی کتابخانه عمومی شدم تا شاید کتاب موردنظری را در آنجا پیدا کنم. خلاصه لیستی از کتاب ها خواستم؛ عادت های اتمی، نیروی اراده، مثبت فکر نکنید، دنیاهای درونگراها و... که طبق معمول گفت هیچ کدامشان در کتابخانه موجود نیست. حتی در کل کتابخانه ی عمومی کشور هم چک کرده و نبوده. بعدم به این تنیجه رسید که این چنین کتاب های زرد اصلا مجاز نیستند که در کتابخانه باشند. این درحالی بود که درعوض نبود این کتاب ها، یک عالمه کتاب زرد دیگر روی قفسه ها داشت به من چشمک میزد!? من با او بحث نکردم. اما از کجا مطمئن است که کتاب هایی که من میخواستم همه زرد هستند؟ مگر همه یشان را مطالعه کرده بود؟ اصلا کرده باشد هم. نظر یک نفر که ملاک نیست. همانطور که گفتم ممکن است زرد او، برای من یا کس دیگر، بنفش یا هر رنگ دیگری غیر از زرد باشد.
من میانه ی خوبی با کتاب های خودیاری و موفقیت ندارم. البته اولش ظاهرشان خیلی جذاب است. این چنین کتابی به تو این را القا میکند که حتما باید بخوانی اش؛ چون بعد از خواندن این کتاب حتما دگرگون خواهی شد و یک قدم به هدفت نزدیک تر. اما وقتی شروعش میکنم، ادامه دادنش برایم بسیار طاقت فرسا میشود. حتی اگر نکات جدید و مفیدی هم برای گفتن داشته باشد، به قول دوستم آخر من که آنها را یادم نمی ماند!?
زرد بودن یا نبودن این کتاب ها به جز مواردی که زرد بودن بسیار ضایع است، کاملا به خودتان بستگی دارد. مثلا فرض کنید حافظه ی کسی که بسیار از زردی شاکی است، از تمام سخنان انگیزشی، نکات موفقیت، پیش زمینه ها و ترفندهایی که در بوق و کرنا فرو کرده اند پاک شده است. آن وقت کتاب اثر مرکب یا کیمیاگر را به او بدهید تا بخواند. به احتمال زیاد آن فرد بعد از مطالعه ی این دو اثر به مقدار قابل توجهی کف خواهد کرد. اما حالتی هم وجود دارد که فردی مثل من هم که کتاب های این چنینی کم خوانده، خیلی کم اثر می پذیرد. یا مثال دیگر، خواهرم بعد از خواندن اثر مرکب و عادت های اتمی اینگونه بود که وای چقدر اعتماد به نفسم بالا رفته!! وای چقدر نکات جالب و مفید فهمیدم!! وای اصلا من یه آدم دیگه شدم! این در صورتی بود که من با خواندن چند صفحه ی ابتدایی عادت های اتمی، دیگر حوصله ی ادامه دادن نداشتم. خواهرم آدمی است که اصلا کتاب نمی خواند و من آدمیم که خیلی کم کتاب های انگیزشی میخوانم. در همین حال آدمی پیدا میشود که انگیزشی زیاد خوانده و قابلیت این را دارد که کتابی خوب را از انبوهی از زردها تشخیص دهد.
درواقع میخواستم بگویم تاثیر پذیری از این کتاب ها به یکی یا چندتا از این پنج چیز بستگی دارد: اسکل بودن شما- جوگیر بودن شما- تجربه ی شما- نیاز شما- اراده ی شما
خب برویم سراغ کتاب قانون جذب
قانون جذب (انگلیسی: Law of attraction) باور معنوی تفکر نوین است که بهموجب آن تفکرات مثبت یا منفی باعث میشوند تجربیات مثبت یا منفی در زندگی فرد وارد شود. این باور بر اساس ایدهای است که انسانها و تفکراتشان از انرژی خالص ساخته شدهاند و همچنین این که انرژیهای مشابه میتوانند انرژیهای مشابه را جذب کنند، از این رو اجازه میدهد که افراد بتوانند سلامتی، ثروت یا روابط شخصی خود را بهبود بخشند. این قانون جذب در تمایلات نزدیک به علمی، به عنوان یک تخیل، تلقی میشود و هیچ شواهد علمی تجربی برای اثبات آن وجود ندارد و به عنوان سرگرمی علمی محسوب میشود. در این باور، طرفداران به طور عمومی تکنیکهای بازسازی شناختی را با تأییدیهها و تصور ذهنی خلاق (تصور خلاق) ترکیب میکنند تا تفکرات محدود کننده یا خودخواهانه (منفی) را با تفکرات قویتر و سازگار (مثبت) جایگزین کنند. یک عنصر کلیدی این فلسفه، ایدهای است که برای تغییر بهطور مؤثر الگوهای منفی تفکری، شخص باید همچنین احساس کند (از طریق تصور خلاق) که تغییرات مطلوب قبلاً رخ دادهاند. این ترکیب از تفکر مثبت و احساس مثبت، باور دارد که انسان میتواند با رزونانس با قانون انرژی پیشنهادی، تجربیات و فرصتهای مثبت را جذب کند.
از ویکی پدیا
همانطور که می بینید تعریف را از ویکی پدیا برداشته ام. در کتاب هیچ توضیحی وجود ندارد که این قانون از کجا می آید؟ منشا آن چیست؟ آیا راه دقیقی برای تشخیص آن وجود دارد یا نه؟ درواقع قانون جذب هیچ پشتوانه ی علمی ندارد و مانند سایر نیروهای فراطبیعی که بعضی از مردم به آن باور دارند از جمله نیروی کائنات، کارما، فنگ شویی و... میتواند کاملا خرافات باشد یا وجودی حقیقی داشته باشد.
قاون جذب عملکردی ساده دارد. حتما شنیده اید که می گویند: از هرچی بترسی سرت میاد. هنگامی که می ترسید از خود انشعابات منفی تولید میکنید به همین دلیل قانون جذب، اتفاقات منفی را برای شما جذب میکند.
یا بخند تا دنیا به روت بخنده. وقتی می خندید از خود انشعابات مثبت تولید میکنید به همین دلیل قانون جذب، اتفاقات مثبت را برای شما جذب میکند. این ها می توانند مثال های خوبی برای عملکرد آن باشند.
اصلا خیلی وقت ها آن را تجربه کرده اید. مثلا من همیشه مشق های شیمی ام را می نویسم و خوب خودم را برای پرسش آماده میکنم اما کافی است یک روز این کارها را انجام ندهم و نگران باشم که خِفَت بخورم تا دقیقا همان موقع توسط معلم شیمی به فنا بروم! یا زمانی که بسیار خوشحال هستید و احساس خوبی دارید، پشت بندش چند اتفاق حال خوب کن دیگر برایتان رخ میدهد.
اما... برعکس آن هم به وفور رخ میدهد. مثلا چرا وقتی من برای آزموده شدن کاملا آماده هستم و احساس خوبی نسبت به آن دارم، معلم شیمی به من جذب نمی شود؟ یا چرا برخلاف تمرکز روی تمام چیزهای مثبت، بدبیاری پشت بدبیاری حال آدم را میگیرد؟ اینجاست که ایراد کار مشخص میشود. ایراد از آنجاست که این کتاب یا دیگر معتقدان به این نیرو می گویند: قانون جذب. اگر هرکدم از آنها یا شما فیزیک (۱) دبیرستان را خوانده باشید، حتما به این جمله برخورده اید: قانون ها در دامنه ی وسیعی از پدیده های گوناگون طبیعت معتبرند و به سختی برای انها مثال نقص پیدا می شود.
پس چطور میتوان گفت قانون جذب؟ هنگامی که به وفور مثال نقص برای آن وجود دارد و همیشه جواب گو نیست.
اگر کلی تر نگاه کنیم، ایراد همه ی اینجور کتاب ها این است که می گویند بیا راه ما را انجام بده؛ قطعا، حتما، مطمئنا و صد در صد موفق میشوی! هیچ کس به شما نمی گوید که مسیر موفقیت همه یکسان نیست! هیچ کس به شما نمی گوید این روش من به درد همه کس نمی خورد! هیچ کس به شما نمی گوید ممکن است تنها نیازمند کمی اراده و تلاش بیشتر باشی!
ببینید در واقع کتاب قانون جذب، راه حل هایی را مطرح میکند که بهتر این قانون را بپذیرید و آن را یاد بگیرید. قبول قانون جذب و عمل به این راه حل ها باعث می شود که شما احتمالا تبدیل به فردی خوش بین و مثبت نگر شوید. یاد میگیرید که انرژی های منفی را از خود دور کنید و نیمه ی پر لیوان را ببینید. مثلا بعد از خواندن این کتاب هربار که تصوراتی از این دست به ذهنم می آمد که معلم شیمی قرار است زنده زنده بسوزانتم، دارم بزند، با پپسی قورتم دهد و خلاصه افکار مالیخولیایی، به نکات این کتاب فکر میکردم. به اینکه الان دارم از خودم انرژی منفی ساتع میکنم و ممکن است واقعا قانون جذب عمل کند. حداقل باعث میشد از فکر کردن به این افکار دست بکشم و سعی کنم آدم مثبت تری باشم. اما سود آن تا همین جاست. اعتقاد کامل به این قانون بسیار ویرانگر است. نباید انتظار داشته باشید همیشه و همه جا جواب دهد. مخصوصا که کاملا احتمال این وجود دارد که قانون جذب چیزی جز نتیجه ی تلقین و تطبیق نباشد. مطمئنا تنها انسان های کودن این را قبول میکنند که اگر بشینند یک گوشه، هیچ کاری نکنند و تنها از خود اشعه های مثبت گسیل کنند خوشبخت خواهند شد!
(به علاوه به نظرم کتاب باید بیان جذاب تری میداشت و نکات قابل توجه تری آموزش میداد. در مجموع میتوانم بگویم کتاب زرد نسبتا جالب)
سه مرحله ی قانون جذب:
۱- خواسته ات را مشخص کن
۲- ارتعاشاتت را بالا ببر
۳- آن را بپذیر
شکایت و نگرانی عبارات بیانی منفی هستند. هربار از چیزی گله می کنی، توجه خودت را به چیزی می دهی که دوستش نداری. و وقتی نگران آ؟ینده هستی، بیشتر به آنچه خواهانش نیستی توجه می کنی.
تو خودت هستی که با تصمیم گیری هایت پنکه ی خودت را به کار می اندازی.

از این به بعد شاید انتهای هر پست یه دانستنی گذاشتم?
معنی کلمه اسکول و شنقل:
احتمالا تا حالا اسم شنقل رو شنیدید اگر نشنیدید حتما دیگه اسکول رو شنیدید
اسکول پرنده ایه که غذاشو قایم می کنه یادش می ره کجا قایم کرده
حالا شنقل پرنده ایه که غذاش رو میده اسکول براش نگه داره !!!
(فقط برای خنده بود??) اطلاعات بیشتر: