
دستام پشت گردنم قفل کردم و خودم به عقب کشیدم موهام شانه زدم و از اتاق آدامسی بیرون اومدم
بهزاد : میگم نظرتونه امشب بریم دور دور ؟
شری خودکار مشکی رنگش دور انگشتش چرخوند و لب زد :
من که هستم
بهزاد نگاهی به من کرد
نفسم بیرون فرستادم: اوکیم
بهزاد :
اوکی تا نیم ساعت دیگه دنیا هم میاد اون که اومد خونه ما میریم عشق و حال
دنیا خواهر بهزاد بود همون دختری که امروز تو ایستگاه پله دیده بودمش یک دختر گوگولی و البته زبون دراز
بهزاد که خیلی دوسش داشت ولی ته نگاه بهزاد یک غمی بود که من درک نمیکردم
حتی نگاه دنیا هم در از غم و درد بود ...........
از زبون دنیا ....
کلید توی قفل در چرخوندم و صدام تا ناموس بالا بردم :
های ملت من اومدمممممم
شروین در حالی که کل چمدونش بیرون ریخته بود بلند داد زد :
تیشرت سفیده یک من کجاستتتتت ؟
به طور ناگهانی از طبقه ی بالا تیشرت سفید ساده به صورت شروین پرتاب شد
و بعد صدای نعره ی صدرا اومد :
عنتر دو هزاری چمدون منو برداشتی اشتباهی اسکل پلشتتتت
ابروهام بابا پروندم اینا قراره کجا برن؟
نکنه ؟ .......