ویرگول
ورودثبت نام
| پیچـک |
| پیچـک |✍️نوشته های دیگر به آدرسِ : ble.ir/join/YWUzOThlNm
| پیچـک |
| پیچـک |
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

[یکی زیر، یکی رو...]


نوآی رادیو فضای خانه را در بر گرفته بود :
گریه مکن که سرنوشت
گر تو را از من جدا کرد؛
عاقبت دل های ما را
با غم هم آشنا کرد!
با انگشت اشاره عینکش را تنظیم کرد و دوباره میل بافتنی را به دست گرفت.
_یکی زیر، یکی رو..
نگاهش را به سمت پنجره سوق داد و خطاب به گلدان روی میز گفت :
یادش بخیر! دوره ی نوجوونی بود که برای اولین بار میل بافتنی دستم گرفتم.
طنین خنده ی سوزناکش، دیوار را به گریه واداشت.
_خدا بیامرز چقدر حرص خورد تا یادم بده چجوری میل بافتنی رو دستم بگیرم؛ مادرِ پدرمو میگم!
هنوز صداش تو گوشمه :
مامان جان! بعد ها که سیاهیِ زمستون اومد. اونوقت که دیگه سینه پهلو کردن خودت برات مهم نبود؛ دلت می لرزه که نکنه سوز زمستون لرز به جونش بندازه!
اونروز حتی اگه خودت به شالگردن نیاز نداشته باشی؛ انگشتات بی تابِ لمس نخ کاموا میشن. که اگه یه روزی، یه جایی، دستات از گردنش دور بود؛ شالگردنی هست که جای دستات سرمای گردنشو به جون بخره!
اون روز با خودت میگی : خانجون، نور به قبرت بباره!
بگیر مادر! بگیر دستت ، این میل و کاموا رو.
آفرین دورت بگردم.
یکی زیر، یکی رو...

خم شد و دستمالی از روی میز برداشت.
دستمال را آرام به پای چشم هایش کشید.

_اون روزا نمی دونستم منظور خانجون چیه. ولی حالا که چین و چروک‌های پیشونیم زیاد شده‌؛خوب می فهمم حرفاشو! هیچ وقت فکرشم نمی کردم یه روز انقدر تنها میشم.

انقدر تنها، که الان بشینم برای مزارت شالگردن ببافم.
آخه هوا سرده!
دلم شور می زنه؛ نکنه سرما بخوری؟!
چشم های نگرانش را به میل و کاموا دوخت و آنها را با یک حرکت دوباره به دست گرفت : نه، نه! امروز دیگه کارش تموم میشه.
بمون؛ برات میارمش ؛ قول میدم!
_یکی زیر، یکی رو...


۴
۰
| پیچـک |
| پیچـک |
✍️نوشته های دیگر به آدرسِ : ble.ir/join/YWUzOThlNm
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید