وقتی به اورژانس رسید رنگ بر رو نداشت، جراحت عمیقی بر روی مچ دست راستش بود که از آن خون می چکید، در ظاهر بیست سال بیشتر نداشت اما چروکهای صورتش خبر از سختیها ی فراوان میداد،سریع وارد اتاق احیا شد و عملیات احیا را برایش شروع کردم، گفتند خودکشی کرده، اتفاقا هفته قبل برادرش و ماه قبل مادرش را بر اثر کرونا از دست داده بود، تلاشم را برای برگرداندن او به حیات دو چندان کردم، به سرعت خون همگروه به او تزریق شد و جراحت دستش ترمیم، بعد از حدود یکساعت از احیای موفق، چشم بازکرد، لبخندی به او زدم، گفت: چرا منو برگردوندی؟ الان من چی کار کنم توی این دنیا؟ لبخند روی لبانم ماسید، جوابی برای سؤالش نداشتم ...