چشمانت

وقتی کسی را اندازه چشمانت دوست داری وقتی هر لحظه با نفسش هزار بار برایش می‌میری وقتی اینقدر که یه نفر دوست داری که خودت فراموش میشوی من کیستم؟؟منی که معلول بودم وچالش های معلولیت و سختیاش حتی اندکی ضعیفم نکرد سخن از عشق که اومد وسط بیش از هر چیز هر کسی خودم را باختم آنقدر خود باخته و دلباخته شدم که هر طرف دنیا سری چرخاندم دیگر جز او ندیدم و چشمانم برای بقیه نابینا شد منی که به پدر دلبسته وبه مادر وابسته براستی به یکباره همه نقش ها در وجودم فرو ریخت و همه نقش ها و دلبستگی ها و وابستگی ها در کلمه ای به نام رسول خلاصه شد با اینکه می‌دانستم او هیچ وقت عاشقم نبوده ولی هر ثانیه که از زندگیم با او گذشت بیشتر عاشق شدم نمیدانم این درست است یا نادرست است نمیدانم فقط چیزی قشنگتر وجذاب تر از او در این دنیا نیافتم اینقدر جذااااب که گاهی فراموش میکنم چالش معلولیت یعنی چه؟شاید برایم شد جبران عشق به دو پای نداشته سالم ....کسی نمیداند