وقتی با خودم به فکر فرو میرم چرا به دنیا اومدم و اصلا هدف از به دنیا اومدن من چی بوده واصلا چرا خاص به دنیا اومدم به سختیاش و پیچ وماپیچ هاش که میرسم یه ذره میبرم. یه ذره که نه خیلی و در جا میزنم اما یه دفعه همه ندا های درونم منو به رگبار می بندن و میگن یادت نرفته که اومدنت یه هدف داشته وتو اون هدف رو شاید هیچوقت ندونی ونفهمی ولی چیزی که روشن و واضحه اینه که تو اومدی به این دنیا چون یه رسالتی داری ولی دوست دارم یه روزی یه لحظه ای تمام آلارم های درونم روشن بشه و اونقدر تو نوشتن متبهر بشم که بتونم استارت نوشتن یه کتاب رو بزنم هر آن قدر کوچک هرآنقدر خودمانی هر آنقدر بی غل وغش تا بماند به یادگار بعد از من تا همیشه جاودان🌹🌹