#یلدا_نوشت :
مفهوم خیلی چیزها برام شبیه به یه تلویزیون شده که پارازیت داره،گاهی یه چیزهای مبهمی ازش متوجه میشی اما درک نشده برات باقی میمونه،نمیتونی بگی کاملاً متوجهش نیستی ها!اما نمیتونم هم بگی برات مشخص هستش!چقدر «صبر» کردیم برای کناراومدن با این عدم وضوح و درک! معنا و مفهوم صبر برام مثل یه نهال، از روز اولِ این نامشخص بودن و «رنج ها و سوگواری هایی که بعنوان محصول به من داد»،کاشته و نهادینه شد و الان زمان ثمردهی شده!ثمره ی «صبر» برای من یه چیزی شبیه «ایمان»شد!ایمان به سخت بودنِ انسان ها که شاید واضحاً و ظاهراً درک نشه اما به لایه های زیرین که میرسی کشف میشه!من کشف کردم اون لایه رو در خودم!مثل یه دکمه ی جمع و جور کردنِ خودت در مواجه با «سوگ»/«حجم مشکلات»میمونه!فقط بایستی نشان «صبر»رو داشته باشی که بهت دسترسی بده!اونوقت هرچند جنس موفقیتش مثل موفقیت های بقیه به به و چه چه نگیره،خودت دوستش داری!