#یلدانوشت
حس میکنم شبیه یک نقطه ی کوچیک کم رنگم بین یکعالمه نقطه متراکم گم شدم.بعضی اوقات حس میکنم پرسوناژها با سرعت زیاد از کنارم رد میشن و من مثل یه گیاه شکننده با هر بار خوردن تنه محکم و تنومند اونا میشکنم،انقدر تکرار میشه انقدر تکرار میشه که تموم بشم و چیزی ازم باقی نمونه.شاید باید انقدر اشک بریزم بلکه سیراب بشم،بلکه این گیاه بی جون دوباره نفس بکشه،بلکه دوباره زنده بشه.
از دردناک ترین روزهای سال نحس
به تاریخ:«یکشنبه،۷اسفند۱۴۰۱»