نقد فیلم شیار 143
نام فیلم : شیار 143
نویسنده و کارگردان : نرگس آبیار
تهیه کننده : ابوذر پور محمدی، محمدحسین قاسمی
بازیگران : مریلا زارعی، مهران احمدی، جواد عزتی، گلاره عباسی، یداله شادمانی، حسام بیگدلو، زهرا مرادی، سامان صفاری، مهیا دهقانی
عوامل فیلم شیار 143 :
مدیر فیلمبرداری: پیمان شادمانفر/ صدابردار: کامران کیانارثی/ طراح گریم: سودابه خسروی/ طراح صحنه و لباس: کامیاب امینعشایری/ تدوین: پیمان خاکسار/ موسیقی: مسعود سخاوت دوست/ طراحی و ترکیب صدا: آرش قاسمی/ صداگذار: محمد مهدی جواهری زاده/ عکاس: حمید جانیپور/ تصویربردار پشت صحنه: فرید ناظر فصیحی
خلاصه فیلم شیار 143:
الفت چشم انتظار پسرش یونس است که از جنگ برگردد...
❌نقد فیلم:
شیار 143 بدون اینکه دوربینشو از یه روستای دور افتاده در کرمان خارج کنه جنگو با همه انتظاراش، ترساش و ایثاراش کامل نشون داده
این اثر سینمایی یه روایت خیلی سادست که الفت در انتظار اینکه پسرش یونس که در عملیات والفجر مفقود شده، و در کل داستان چشم انتظار برگشت یونس، ۹۰ درصد این اثر سینمایی داره انتظار های مادرانه و خانواده کسانی که رفتن جنگو نشون میده که چقدر از خانواده سال های سال چشم انتظار برگشت پسرشون، برداراشون و... هستن
خط داستانی این اثر، کامل خطی هست اما بانو نرگس ابیار داستان رو از چشم به در بودن الفت روایت کرده و باعث جذاب شدن داستان شده.
شیار 143 پر از صحنه ها و سکانس های جذاب ناب که با سخت گیری بانو نرگس ابیار کنار هم چیده شده، الفت با رادیویی که با طناب به کمر خودش بسته شده شناخته میشه.
در ابتدا رادیو رو یونس به الفت هدیه میده و از وقتی یونس مفقود میشه تنها پل ارتباطی یونس و الفت همون رادیو میشه که سیدعلی به الفت میگه همه گزارشارو از رادیو پخش میشه رادیویی که در وسطای فیلم بدتر میشکنه باطریاش بیرون میوفته ولی الفت تیکه هاشو جمع میکنه از موج گزارش اسرا خارج شده و فقط یه اهنگ عربی داره پخش میکنه ولی همچنان به کمر الفت با طناب بسته شده.
سکانس دیگه ای زمانی رو نشون میده که الفت فکر میکرد مریم قرار عروسش بشه اما خبری از یونس نیست و مادر مریم اومده خبر خواستگار اومدن برای مریمو بده از ترس اینکه با بالا رفتن سن مریم کسی دیگه برای ازدواج سراغ دخترش نیاد الفت همنجوری که داره کار های مردانه رو انجام میده برای دام هاش طویله درست میکنه با ملات و میگه
....... دختر خودتان است اختیارش را دارید........
الفت کم کم داره زندگی بدون یونس حس میکنه چشماش پر از غم شده...
به نظرم شاه سکانس این اثر سینمایی زمانیه که الفت بالاخره به یونس میرسه البته به تابوت یونس به امید دیدن چهره یونس. الفت پرچم ایرانو کنار میزنه اما تنها چیزی که از یونسش مونده چند تیکه استخونه که پارچه دورش پیچیده شده. مثل یه نوزاد که اونو در آغوش میگیرن براش لالایی میخونه به یاد زمانی که یونس نوزاد بود و براش لالایی میخوند و یونس رو برای خواب ابدیش اماده میکنه. سکانس بعدی زمانیه که کار قالی تموم شده و به این منظوره که چشم انتظاری تموم شده.
حالا الفت لبخند میزنه انگار جوون تر شده و قرار مثل بقیه به زندگی عادی خودش ادامه بده، دلش اروم گرفته و دیگه چشم انتظار یونس نیست حالا میدونه یونسش کجاست.
(امیرحسین رنجی کوزه کنان رشته بازیگری)