حاصل اثنی عشر سال التزامت آمده
عفو کن، محصول آن یک روز وحشت آمده
بعد عمری این طرف، آن ور، همه بر سان تو
عاقبت شخصی بیاید بر کند دلدان تو
ابتدا این خوب و آن خوب است، گیج و صد دلی
یک سلامش سفره ی عقدت بیاراید، ولی
ترم ها بعد اندکی بالغ تر و آسوده تر
هیچ یا یک برکشی دلداری از بُستان زر
خوابگاه دختران قصر و پسر ها قلعه گون
رنگ رخساره خبر میدهد از سر درون
از قضا ، ما از غذا ها بهره مندیم همچنان
لیک اسرار بدن ها فاش گردد این چنان
آدمی هر روز را بر قوت روزش ملزم است
روز تعطیل آفتاب اما کفایت مبرم است
قدرت و فکر جوان بر وام گیرند از تو هان
وام دانشجو دهند از جیبشان شندر تومان
با همه تفسیر چالش، دوره ای قند است و شاد
خوش بیا، اهلا و سهلا ای فراگیر ضماد
🖋سعید عسگری