بیش از ۱۱۵ سال است که مردم ایران در انتخابات های مختلف شرکت کرده و اراده خود را از طریق صندوق رای به نمایش گذاشته اند. هر چند این سنت قدیمی و ریشه دار است اما هیچگاه از فراز و نشیب روزگار در امان نبوده است. امروز نهاد انتخابات در کشور ما با بحران مواجه است مهم ترین نمود این بحران نیز انتخابات اسفند ۱۳۹۸ است که کمترین آمار مشارکت پس از انقلاب اسلامی را به خود اختصاص داد.
لابد گروهی از خوانندگان این یادداشت تصمیم به شرکت در انتخابات ندارند. البته در این یادداشت قصد ندارم یک نسخه واحد و قطعی برای همه تجویز کنم و همه را بدون قید و شرط به شرکت در انتخابات فرا بخوانم. در این یادداشت تلاش میکنم با طرح و توضیح سه نکته پیرامون انتخابات، خوانندگان را برای تصمیم گیری بهتر یاری کنم
۱. برای تصمیم گیری ابتدا باید ماهیت مشارکت در انتخابات را بشناسیم. برخلاف بعضی تبلیغات، شرکت در انتخابات نسخه ای شفابخش نیست که در هر شرایطی مشکلات کشور را حل کند؛ شرکت در انتخابات یک کنش سیاسی است این کنش سیاسی مانند هر کنش سیاسی دیگری باید اهداف مشخصی داشته باشد که فعالانه، صبورانه و قدم به قدم پی گرفته شوند. در این میان رای دادن تنها یکی از این قدم هاست به عبارت دیگر شرکت در انتخابات زمانی میتواند مفید باشد که هدف مشخصی داشته باشد و به وسیله ی قدم های دیگر تکمیل شود.
باید کسانی که از مشارکت ما در انتخابات سود یا زیان می برند بشناسیم.
انتخابات در ایران دشمنان متعددی دارد؛ یک گروه نیروهای ارتجاعی داخل حاکمیت هستند که رویای روزی را در سر می پرورانند که مشارکت مردم در امور سیاسی اجتماعی از جمله شرکت در انتخابات تا جایی کم شود که برپایی نوعی از حکومت استبدادی و تمامیت خواه ممکن شود، بنابراین به نظر میرسد که آمار مشارکت مردم در انتخابات برای این مرتجعین متحجر اهمیتی ندارد و به دنبال مشارکت حداکثری مردم در انتخابات نیستند از جمله شواهد این موضوع رد صلاحیت گسترده ی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری است. این اقدام موجب واکنشهای گسترده ای شد و طبق نظر سنجی "ایپا" تمایل مردم برای شرکت در انتخابات را به طور قابل ملاحظه ای کاهش داد.
دشمنان خارجی ِانتخابات، گروه دیگری هستند که با نهاد انتخابات مخالفت میکنند؛ دولت ملی ما برخلاف کشورهای همسایه وابسته به اب قدرتهای جهانی نیست و قدرت و امنیت خود را از آنها نمی گیرد. دوام و اقتدار امروز ایران تنها به پشتیبانی مردم وابسته است و جمهوری اسلامی همواره به رای مردم نیاز دارد به همین دلیل است که دشمنان این مردم پیوسته تمام تلاش خود را به کار بسته اند که ملت ایران را از شرکت در انتخابات و تشکیل دولتی مردمی و قوی ناامید سازند.
باید راههای جایگزین مشارکت در انتخابات را بشناسیم به نظر می رسد که در شرایط کنونی جامعه برای تاثیرگذاری در سرنوشت کشور و رهایی از این شرایط اسفبار هیچ کنشی جز شرکت فعالانه در انتخابات و هیچ گزینه ای جز صندوق رای وجود ندارد. گزینه های دیگر مانند انقلابی دوباره در خیابانها دخالت خارجی با امید به فروپاشی نظام از درون اگر اساسا ممکن باشند به قدری پرهزینه و نابهینه هستند که به هیچ وجه نمیتوانند مطلوب ما باشند. در واقع در هر گزینه ای جز اصلاحات قدم به قدم از طریق صندوق رای تمامیت ارضی امنیت ملی زیر ساختهای اصلی و زنجیره های تولید صنعتی و انرژی در کشور مورد تهدید قرار میگیرد، ممکن است تاثیر صندوق رای در شرایط کنونی را کم و کوچک و ناچیز ارزیابی کنیم اما واقعیت این است که تنها ابزار بهینه و موثر ما برای تغییر روش اداره کشور شرکت در انتخابات است.
🖊به قلمِ امیرحسن بردباری