سلام، میخوام براتون تعریف کنم چی شد که یه خرگوش درون پیدا کردم.

وقتی بچه بودم حدودا 7 یا 8 ساله، یک شب پدرم برای من و خواهر و برادرم یک قصه تعریف کرد. قصه یه خرگوش که با زیرکی جنگلش رو از دست شیر بدجنسی که هر روز یه بچه حیوون میخورد نجات داد.
قصه ساده بود و کوتاه، دو فراز و نقطه اوج داشت. یکی وقتی قرعه ناهار شیر بدجنس به خرگوش باهوش افتاد و یکی وقتی خرگوش باهوش شیر رو با کلک به داخل چاه انداخت.
پدرم انقدر با آب و تاب از هوش بچه خرگوش تعریف میکرد که در تمام طولی که قصه رو میگفت من لحظه به لحظه خودمو بجای خرگوش باهوش تصور میکردم. پدرم گفت خرگوش باهوش راه حلی پیدا کرد که حتی بزرگترای جنگل هم به فکرشون نرسید. و من خودمو تصور میکردم در حالی که مشکلات بزرگترارو حل میکردم. پدرم گفت خرگوش با ادب بود و من از بی ادبی هام پشیمون شدم. پدرم گفت بعد از حمله شیر همه بچه حیوون ها پشت پدر و مادراشون قایم شدن و من خوشحال شدم که پدرم کنارم دراز کشیده.
من به خرگوش باهوش حسودی کردم. چون پدرم جوری به خرگوش اطمینان داشت که من آرزو کردم کاش خرگوش باهوش بودم. حتی به قیمت ناهار سلطان جنگل شدن.
قصه به آخر رسید خواهر و برادرم خواب بودن و من که دنیای خیال باعث گرم شدن چشمام شده بود تو خواب و بیداری پرسیدم: بابا! اسم خرگوش باهوش چی بود؟ و پدرم آروم گفت: زهرا!!
.
.
.
من فردای اون روز وقتی بیدار شدم خرگوش بودم.
لطفا برای بچه هاتون قصه بگید و نذارید از این لذت محروم بمونن و اینطوری بهشون مفاهیم و ارزش های اخلاقی رو یاد بدید. بچه ها بیش از چیزی که تصور کنید به افکار و حرفهای ما بزرگترایی که دوستمون دارن اهمیت میدن و تک تک قصه هایی که ما براشون تعریف میکنیم تو ذهنشون حک میشه و بخاطر ذهن مستعد و خلاقشون به دنیای قصه میرن و خودشون رو توی موقعیت های قصه تصور میکنن و حتی موقعیت های جدید میسازن. میتونید قصه کودکانه های خاص و مطمئن با داستای های جذاب رو از سایت وولک بخونید. روی کلمه آبی کلیک کنید و ببینید.