کوچه عشق....

لطفی  کن  یکبار  ز آن  کوچه  گذر
چشم در چشم  من انداز،  به لبخند  نظر کن
چشم از غیر بپوشان  به زبان  دل  خود  با دل دیوانه  سخن گو
آنچه  ناگفتنی  بین  من تو  است  عیان کن
عشق  را با سخن  عشق  بیان  کن
ببر از خاطره  ام   درد  فراقی  که به جا مانده  به جانم
که  تو دانی  نتوانم
  که تحمل کنم این درد به دوری  فراقت
نامه  بسیار  نوشتم  و نوشتم  و نوشتم
و تو انگار  نه  انگار   کسی    چشم  به راه تو به مانده
قصه عشق   شب  روز   چه بسیار  بخوانده
  که وصالت  به سرانجام  رساند
و فراقی  که به پایان  خوش عشق  سرانجام بگردد
باز هم  چشم  به راه  تو بماندم
به امید  نگاه  تو بماندم
که شود  حاصل  این  صبر  وصالی  که در آن میوه ی عشق است....
به امید  وصال  تو  بماندم  غزل از عشق. بخواندم
که  تویی عاقبت  صبر  من ای عشق  تو ای عشق  تو ای عشق.....

«اسرار»