
تویی عاشق ترین عاشق
تویی زیباترین زیبا
تویی پاداش روز وصل بعد از هجر طولانی...
بیا با چشم سرشار از محبت های جان خود
نگاهم کن به لبخندی
سلامم کن به گرمی تمام روز های فصل تابستان
بگو از راز پنهانی...
ز آن اسرار شب هایی که در خلوت
درون جان من گفتی...
و من تنها به اشکی با سکوت خود...
تمام آنچه باید گفته بودم باز گو کردم...
مرا دریاب ای آرامش طوفان قلب بی قرار من....
کجایی ای آشنای غریبم. من مینویسم از جان جهانم و آنرا انگار فقط با تو میتوانم بگویم
گوش شنوایی زیاد است اما جان دلی که بفهمد اندک است و سخن دل را هم فقط با آن یک نفری میتوان گفت که صدای جهان درونت را مانند طبیعت میشنود و آرامشش برایت بدون هیچ چشم داشت بدون هیچ منت است
من فقط برای تو مینویسم برای تویی که نیستی اما از هر آشنایی آشنا تری ای آشنای غریب جهان جانم