در حال بالا رفتن از کوه هستیم هنوز با قله فاصله داریم.سرما تا استخوانم نفوذ کرده است و روی برف ها و سنگ ها با تیم مان راه میروم.آنها نیز سرما را مثل من حس میکنند پایم کمی لیز میخورد و چشمانم ناگهان تار میشود دیگر درست دوستانم را نمی بینم.به پایین نگاه میکنم و دره را میبینم و نگران میشوم و میفهمم که از کوه آویزان شده ام.صدای دوستانم را میشنوم که میخواهند به من کمک بکنند و من را بیاورند بالا یکی از دوستانم دستم را میگیرد و من را به بالا میکشد.دستم را میگیرند و به چادر میرسیم.در آنجا به من دارو و غذا میدهند و به مرکز امداد که نزدیک بود گفتند که آماده باشند.بعد از آن به مسیر خودمون ادامه دادیم.در راه کوه های دیگر را میبینم بسیار زیبا هستند سفیدی زیبایی همه جا را فرا گرفته.به قله میرسیم،احساس فتح و پیروزی دارم و منظره بسیار زیبا و عجیبی در برابر من هست.ما بالای ابر ها هستیم با دوستانم عکس میگیرم و به پایین میرویم.
