وارد کابین میشوم و با بقیه خدمه صحبت میکنم.با آنها وضعیت قطار را چک میکنم و بعد از سوار شدن مسافران قطار را روشن میکنم و راه می افتیم.در راه منظره سبز و آسمان آبی بسیار زیبایی را میدیدم که تا چشم کار میکرد میشد آنرا دید.یک قطار دیگر را دیدم که در ریل روبه رو داشت می آمد برایش بوق زدم و از کنارش رد شدم. چند ساعت بعد به کوه های مرتفع رسیدیم که تا آسمان قد کشیده بودند.همینطور که از میان کوه ها رد میشدیم میترسیدم که سنگ ها بریزد روی قطار ولی سنگی نیافتاد.