درس پژوهی ابتدایی یک مدل ژاپنی از تحقیقات معلمان است که در آن معلمان با هم کار می کنند تا یک منطقه مشخص را برای توسعه در یادگیری دانش آموزان خود هدف قرار دهند. با استفاده از شواهد موجود، شرکت کنندگان به طور مشترک یک سری از درس ها را ، با استفاده از بحث های مداوم، تأمل و ورودی کارشناسان برای پیگیری و اصلاح مداخلات خود. تحقیق، برنامه ریزی، آموزش و مشاهده می کنند.این مدل چند سالی است مورد استقبال آموزش و پرورش قرار گرفته است. ما این مقاله را در ویرگول جهت آشنایی شما عزیزان قرار داده ایم .


به طور خلاصه، درس پژوهی ابتدایی فرآیندی است که طی آن محصولات و تجربیات یادگیری طراحی، توسعه و ارائه میشوند. این محصولات آموزشی شامل دورههای آنلاین، کتابچههای آموزشی، آموزشهای ویدئویی، شبیهسازیهای یادگیری و غیره است. مدرسین درس پژوهی ابتدایی «معماران» تجربه یادگیری و «مدیران» فرآیند طراحی سیستمهای آموزشی هستند. اصطلاحات درس پژوهی ابتدایی ، فناوری آموزشی، طراحی تجربه یادگیری ، طراحی برنامه درسی، و طراحی سیستم های آموزشی ، گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می شوند.
درس پژوهی ابتدایی یک رویکرد توسعه حرفه ای مشارکتی است که بر یادگیری دانش آموزان متمرکز است. چرخه درس پژوهی ابتدایی شامل چهار مرحله است. به طور معمول، تیم ها یک یا دو دوره را در هر سال تحصیلی تکمیل می کنند. توجه به سه روش اجرای درس پژوهی ابتدایی به تیم ها کمک می کند تا ظرفیتی برای درک یادگیری دانش آموزان ایجاد کنند و تغییرات معنی داری در عملکرد تدریس خود ایجاد کنند. شرکت کنندگان در چرخه های تکراری کار می کنند که هر یک از چهار مرحله تشکیل شده است:
اکنون هر یک از موارد فوق را توضیح می دهیم :
این تیم اهداف را برای دانشآموزان شناسایی میکند، برنامههای درسی را بررسی میکند، و تحقیقات مربوط به تمرین کلاس درس و یادگیری دانشآموز را بررسی میکند. سپس اعضای تیم به طور مشترک یک برنامه درسی مفصل که شامل وظایف، پاسخهای پیشبینیشده، حرکتهای مربی و سؤالات ارزیابی است، تهیه میکنند.

یکی از اعضای تیم درس ایجاد شده توسط تیم را تدریس می کند در حالی که سایر اعضای تیم شواهد یادگیری دانش آموزان را مشاهده و ثبت می کنند. در مرحله بعد، اعضای تیم دادههای مشاهدهای را به اشتراک میگذارند، شواهد یادگیری دانشآموز را مورد بحث قرار میدهند و بررسی میکنند که آیا دانشآموزان به اهداف دست یافتهاند یا خیر.
این تیم از یافته های مشاهدات خود برای تجدید نظر در درس برای بهبود اثربخشی استفاده می کند. یکی از اعضای تیم درس را دوباره می آموزد در حالی که سایر اعضای تیم شواهد یادگیری دانش آموزان را مشاهده و جمع آوری می کنند. سپس تیم آموزش مجدد را شرح می دهد و بررسی می کند که چگونه تغییرات در درس ممکن است بر نتایج یادگیری دانش آموزان تأثیر بگذارد.
تیم نتایج این چرخه را منعکس می کند و یادگیری خود را در گزارشی مستند می کند. این تیم همچنین برنامهریزی میکند که چگونه درس پژوهی ابتدایی جدید خود را با همتایان و سایر ذینفعان علاقهمند به اشتراک گذاشته و منتشر کند.
درس پژوهی ابتدایی یک مداخله توسعه حرفهای ساختاریافته و مشارکتی است که شواهدی را نشان میدهد که آموزش را در بین معلمان بهبود میبخشد.درس پژوهی ابتدایی چارچوبی را برای مربیان فراهم می کند تا فعالانه در مورد چگونگی بهبود یادگیری در کلاس های درس خود تحقیق کنند.

منابع متعددی در مورد انجام درس پژوهی ابتدایی وجود دارد، اما تعداد نسبتا کمی که به طور خاص برای تسهیلگران طراحی شده اند.
این راهنما با اعضای هیئت علمی برای پشتیبانی از درس پژوهی ابتدایی تهیه شده است، اما می توان از آن در زمینه های محتوا در تنظیمات استفاده کرد.
این منبع می تواند توسط یک تیم درس پژوهی ابتدایی برای مستندسازی کار خود در طول یک چرخه استفاده شود.
این مقالات درس پژوهی ابتدایی را معرفی میکنند و طرح کلی هشت مرحلهای از این فرآیند را ارائه میدهند.
درس پژوهی ابتدایی به ندرت در آموزش عالی اجرا شده است. برای آزمایش سودمندی مدل توسعه حرفهای درس پژوهی ابتدایی در سطح مدارس با یکدیگر همکاری میکنند.

این گزارش جدید توسط مرکز تحقیقات مدرسه و آموزش ، پروژهای را برای انطباق درس پژوهی ابتدایی برای استفاده در میان اعضای هیئت علمی تدریس یک دوره سواد کمی پیش دانشگاهی (توسعهای) در سه مدارس محلی توصیف میکند.
در کشور ایران، ما تمایل داریم فکر کنیم که بهبود آموزش در مورد بهبود معلمان است - استخدام معلمان بهتر، اما ژاپنی ها به بهبود آموزش فکر می کنند. این یک ایده بسیار متفاوت است.
ظهور درس پژوهی ابتدایی به عنوان یک موضوع و حرفه دانشگاهی از طریق ترکیبی از رشتههای دیگر از جمله علوم رفتاری، تمرینهای آموزشی نظامی و آموزش به وجود آمد. بسیاری از این تئوری ها هنوز روشی را که ما در مدرسه یاد می گیریم و امروزه در محل کار آموزش می بینیم، نشان می دهند.
وقتی نوبت به طراحی یک تجربه یادگیری می رسد، مربیان درس پژوهی ابتدایی باید سه جزء اصلی را برای اطمینان از مؤثر بودن یادگیری در نظر بگیرند: اهداف یادگیری، فعالیت های یادگیری و ارزیابی ها. این به عنوان "مثلث جادویی" یادگیری شناخته می شود .
به عنوان مثال، باید یک هدف یادگیری وجود داشته باشد که به صراحت بیان کند که یک یادگیرنده پس از اتمام دوره/درس چه کاری باید بتواند انجام دهد. سپس این هدف آموزشی، انواع فعالیتهای انتخاب شده برای گنجاندن در دوره را مشخص میکند. انواع ارزیابی ها و سطح دشواری آنها نیز با هدف یادگیری و فعالیت های یادگیری مشخص می شود.هنگامی که این سه عنصر در یک راستا قرار گیرند، یادگیری موثر می تواند رخ دهد
هدف یادگیری، آنچه را که یادگیرندگان باید بدانند یا بتوانند در پایان دوره انجام دهند، که قبلاً نمی توانستند انجام دهند، تعریف می کند و مرزهایی را تعیین می کند.آنها راهی برای تعریف واضح نتیجه مورد انتظار یک دوره از نظر مهارت ها یا دانش قابل اثباتی هستند که توسط یادگیرنده در نتیجه آموزش ارائه شده به دست می آید. مهمترین بخش یک هدف یادگیری این است که موفقیت آن قابل اندازه گیری باشد.
بسیاری از مدلها و نظریههای درس پژوهی ابتدایی افعال صریح و بهترین شیوهها را برای ساختن اهداف یادگیری و استفاده صحیح از آنها ارائه میکنند. آنها برای فرآیند یادگیری حیاتی تلقی می شوند، زیرا آنها تمام تصمیمات درس پژوهی ابتدایی دیگر را پس از آن آگاه می کنند.
در اوایل دهه 1990 یک محقق آمریکایی به نام کاترین لوئیس مشغول کار بر روی کتابی در مورد آموزش در ژاپن بود. این کتاب ربطی به نحوه یادگیری دروس توسط بچهها نداشت، اما او که ساعتها در کلاسهای درس ژاپنی مینشیند، متوجه میشود که در حال یادگیری انواع چیزهای جالب در مورد درس است که قبلاً هرگز به آنها فکر نکرده بود. برای مثال، او متوجه شد که راههای زیادی برای تشخیص مساحت متوازی الاضلاع وجود دارد. وقتی او در مدرسه بود، این به عنوان یک فرمول به او آموزش داده شده بود. هرگز از او خواسته نشده بود که به معنای این فرمول یا از کجا آمده فکر کند. فقط از او انتظار می رفت که آن را حفظ کند.
با این حال، در کلاس های درس ژاپن، معلمان رویکرد متفاوتی داشتند. پس از یادگیری نحوه یافتن مساحت یک مستطیل، به دانش آموزان متوازی الاضلاع داده می شود. وظیفه آنها این بود که آنچه را که در مورد مستطیل ها می دانستند برای کشف مساحت این شکل جدید به دست آورند.

درس پژوهی ابتدایی شکلی از توسعه حرفه ای است که معلمان ژاپنی از آن برای کمک به پیشرفت و گنجاندن ایده ها و روش های جدید در تدریس خود استفاده می کنند.
به نظر می رسد که درس ها در ژاپن بسیار شبیه به درس های کشور ایران بود - بسیاری از فرمول های حفظ کردن، نه یادگیری عملی یا کاوش در ایده ها و مفاهیم درسی . اما زمانی که محققان ایدههای جدیدی در مورد آموزش و یادگیری ایجاد میکنند، معلمان ژاپنی راهی مؤثر برای یادگیری آن ایدههای جدید و تمرین آنها دارند.
گروهی از معلمان گرد هم می آیند و مشکل آموزشی را که می خواهند حل کنند شناسایی می کنند. شاید دانش آموزان آنها با موضوع x مشکل دارند.
در مرحله بعد، معلمان در مورد اینکه چرا دانش آموزان با موضوع x مشکل دارند، تحقیق می کنند. آنها آخرین مطالب آموزشی را می خوانند و به درس هایی که معلمان دیگر امتحان کرده اند نگاه می کنند. آنها معمولاً یک "مشاور بیرونی" دارند. این شخص معمولاً یک متخصص یا محقق است که در مدرسه کار نمی کند اما از او دعوت شده است تا به گروه مشاوره دهد و در مواردی مانند شناسایی مقالات و مطالعات برای خواندن به آنها کمک کند.
پس از انجام تحقیق، معلمان با هم طرح درس را طراحی می کنند. طرح درس مانند فرضیه آنهاست: اگر این درس را به این شکل تدریس کنیم، فکر می کنیم دانش آموزان موضوع x را بهتر درک می کنند.
سپس یکی از معلمان درس را به دانش آموزان آموزش می دهد و سایر معلمان گروه مشاهده می کنند. اغلب معلمان دیگر در مدرسه به تماشا می آیند، و گاهی اوقات مربیان مدارس دیگر نیز می آیند. به آن درس تحقیق عمومی می گویند.
در طول درس پژوهش عمومی، ناظران بر معلم تمرکز نمی کنند. آنها بر دانش آموزان تمرکز می کنند. واکنش دانش آموزان به درس چگونه است؟ آنها چه چیزی را می فهمند یا سوءتفاهم می کنند؟ هدف بهبود درس است نه انتقاد از معلم.
یکی از اولین چیزهایی که باید در مورد درس پژوهی ابتدایی فهمید این است که این یک فرآیند طولانی است، به نوعی برعکس کارگاه یک روزه ای که معلمان به آن عادت کرده اند. معلمان گرد هم می آیند تا مشکلی را که می خواهند حل کنند شناسایی کنند. سپس ماه ها به تحقیق و برنامه ریزی درسی می پردازند.
هنگامی که آنها برای اولین بار گرد هم آمدند تا مشکل آموزشی را که می خواستند حل کنند شناسایی کنند، چندین چیز در ذهنشان بود. اول، آنها می دانستند که هدف کلی مدرسه این است که معلمان بر روی آموزش مبتنی بر پرسش کار کنند. دو، آنها در مورد هسته مشترک فکر می کردند. این مجموعه ای از استانداردهای آموزشی جدید است که آنچه را که بچه ها باید در هر کلاس بدانند و بتوانند انجام دهند را مشخص می کند. معلمان در سراسر کشور - هنوز در حال کشف چگونگی آموزش استانداردها هستند. آنها فکر می کردند که درس پژوهی ابتدایی ی راه خوبی برای انجام این کار خواهد بود.
معلمان کودکانی را مشاهده می کنند که در طول یک درس تحقیقات عمومی در مدرسه روی یک مسئله کار می کنند. معلمان به اندازه کافی درس پژوهی ابتدایی را انجام نداده اند تا بدانند چه نوع تأثیری بر یادگیری دانش آموزان دارد. مدارس دیگری که درس پژوهی ابتدایی انجام دادهاند، شاهد رشد نمره آزمون بودهاند، اما هیچ راهی برای اطمینان از اینکه آیا این به دلیل درس پژوهی ابتدایی است وجود ندارد.من شاهد تدریس بسیار بهتری هستم، و این نگرش در ساختمان وجود دارد که همه ما با هم در این کار هستیم. این چیزی است که ما در اینجا به آن نیاز داشتیم.
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد درس پژوهی ابتدایی باعث بهبود تدریس می شود. بررسی اخیر تحقیق در مورد توسعه حرفه ای در کشور ایران به بررسی چندین مطالعه در مورد رویکردهای بهبود تدریس پرداخت. تنها دو مورد از این رویکردها تأثیر مثبتی بر مهارت دانشآموزان داشتند. یکی از آنها درس پژوهی ابتدایی بود.

تدریس بسیار بهتری را میبینم، و این نگرش در ساختمان وجود دارد که همه ما با هم در این کار هستیم. این چیزی است که ما در اینجا به آن نیاز داشتیم. میدانم که با برنامهریزی و بودجه باید فضایی را برای این نوع همکاری در مدرسهام باز کنم تا معلمانم بتوانند به رشد خود ادامه دهند.
حرفها در مورد روش تدریس واقعاً تغییر کرده است. زمانی که شکست می خوردیم آن را پنهان می کردیم. و همه در تدریس شکست می خورند. اما ما آنها را پنهان می کردیم. و اکنون، ما کاملاً راحت میگوییم: میدانید، من روش خوبی برای آموزش فلان درس ندارم. چه کار میکنی؟ آیا می توانم بیام آن را در کلاس شما ببینم؟
درس پژوهی ابتدایی می تواند در مدارس چالش برانگیز باشد. چالش های عملی وجود دارد، مانند یافتن زمان برای معلمان برای برنامه ریزی با هم و تماشای تدریس یکدیگر. معلمان این نوع زمان را در برنامه کاری خود دارند.
درس پژوهی ابتدایی سناریو را تغییر می دهد. این یکی از دلایلی است که بسیاری از معلمان که سعی در درس پژوهی ابتدایی دارند مانند آن است. اما به همین دلیل است که درس پژوهی ابتدایی می تواند یک پروژه ناموفق باشد. داستانهای زیادی درباره معلمانی وجود دارد که درس پژوهی ابتدایی را شروع میکنند، سپس یک مدیر جدید با ایدهای متفاوت درباره نحوه انجام کارها وارد میشود و درس پژوهی ابتدایی به هم می ریزد.
چالش برای درس پژوهی ابتدایی این واقعیت است که این یک فرآیند طولانی و فشرده است.در مورد معلمان نیز این نگرش را داریم. تحقیقات نشان میدهد که معلمان در کشور ایران در اوایل کار خود بیشترین پیشرفت را میکنند، اما پس از حدود سه تا پنج سال در کلاس درس، تقریباً به همان خوبی که قرار است برسند، هستند. اگر بعد از چند سال معلم بزرگی نشدید، ممکن است خسته شوید. اما در ژاپن، تا زمانی که حداقل 10 سال در کلاس درس نباشید، به عنوان یک معلم متخصص در نظر گرفته نمی شوید. ژاپنی ها یادگیری معلم را جدی می گیرند. آنها بر این باورند که اگر معلمان در سیستمی کار کنند که برای پیشرفت ارزش قائل است، پیشرفت خواهند کرد.
وقتی معلمان فرصت هایی برای همکاری، تأمل و تحقیق دارند، «می توانند راه های بهتری برای پاسخ به نیازهای یادگیری دانش آموزان بیابند» (لیبرمن و وود، 2002، ص 42). پرس و جو از معلم ما را وادار می کند تا شیوه هایی را که کهنه شده اند زیر سوال ببریم، نوآوری ایجاد کرده و یادگیری پویا را برای خود و دانش آموزانمان ایجاد کنیم.
در طول دهه گذشته، من با استفاده از فرآیندی به نام درس پژوهی ابتدایی ، در تحقیق معلمان شرکت کردهام. من تعداد زیادی معلم را دیده ام که از طریق این کار با یادگیری حرفه ای معتبر درگیر شده اند. درس پژوهی ابتدایی ساختاری برای تحقیق معلم است که به همان اندازه که به نظر می رسد ساده است: مطالعه یک درس.
معلمان درس ها را نه به عنوان یک هدف، بلکه به عنوان راهی برای تعمیق دانش محتوایی خود، دانش خود از تفکر دانش آموز، درک آنها از تدریس و یادگیری، و تعهدشان به بهبود عملکرد خود و همکاران بهبود می بخشد. درس پژوهی ابتدایی در مورد کشف یک راه درست برای آموزش یک درس نیست، بلکه در مورد ایجاد دانش در مورد بسیاری از راهبردهای آموزشی و عادات مشاهده، تحقیق و تجزیه و تحلیل تمرین است.
هنگامی که در درس پژوهی ابتدایی شرکت می کنید، به طور مشترک دروسی را برنامه ریزی خواهید کرد که کانون تحقیق در مورد شیوه های تدریس مؤثر می شود. سپس، یکدیگر را مشاهده خواهید کرد که دروس تدریس می کنند و به طور مشترک برنامه های آموزشی خود را اصلاح و اصلاح می کنید.
درس پژوهی ابتدایی هنر ایجاد تجربیات یادگیری جذاب را با علم نحوه عملکرد مغز ترکیب می کند. ایجاد تجارب یادگیری موثر پیچیده است. بسیاری از شیوه های یادگیری به طور گسترده اجرا شده اند که اندکی بیش از افسانه هستند. جای تعجب نیست که بیشتر تجارب رسمی یادگیری به طور باورنکردنی ناکارآمد هستند. مدلهای درس پژوهی ابتدایی چارچوبهایی را برای تسهیل کسب دانش، مهارتها یا نگرشهای جدید فراهم میکنند. مدرسان درس پژوهی ابتدایی از این مدل ها برای هدایت ایجاد فعالیت های یادگیری جذاب بر اساس علم نحوه یادگیری افراد استفاده می کنند.
پرس و جو عنصر اساسی درس پژوهی ابتدایی است ، بنابراین تمرکز واضحی که برای یک چرخه درس پژوهی ابتدایی مشخص می کنید باید تمایل شما را به تحقیق، تجزیه و تحلیل و مطالعه با هم تحریک کند. پیگیری سوالاتی که گروه شما شناسایی کرده است چالش و هدف معتبری را فراهم می کند که باعث افزایش انگیزه و مشارکت تیم شما می شود. از آنجایی که شما مشکل را برای خود شناسایی کرده اید، فرآیند ارزش فوری خواهد داشت.
هدف درس پژوهی ابتدایی ایجاد درس ایده آلی نیست که برای همه مفید باشد. در طول آماده سازی معلم و توسعه حرفه ای، بدون شک به شما آموزش داده شده و تشویق شده اید که از "بهترین شیوه ها" استفاده کنید. اگرچه این درست است که برخی از روشها مؤثرتر از سایرین هستند (و تحقیقات چیزهای زیادی به ما میآموزد)، این نیز درست است که هیچ درس واحد و کاملی وجود ندارد. این درست است زیرا من و شما، و دانشآموزانی که به آنها آموزش میدهیم، از جهات مختلف متفاوت هستیم. درس پژوهی ابتدایی بر «دلیل تدریس: چرا روشهای تدریس به روشهای خاص در محیطهای خاص کار میکنند» متمرکز است.
در جستوجوی ما برای روشهای بهتر انجام کارها، درس پژوهی ابتدایی میتواند به ما کمک کند مکانهایی را که در شیوههای قدیمی در آنها منجمد شدهایم شناسایی کنیم و میتواند به ما کمک کند تا با موارد جدید آشنا شویم. درس پژوهی ابتدایی رویکردهای جدیدی را آشکار می کند که با بررسی شواهد به دست آمده از طریق تحقیق حرفه ای ما به دست می آیند. همکاری با همکارانی که زمینه ها و نگرانی های مشابهی دارند، بینش های به دست آمده را بسیار مفید می کند. معلمان با بودن راهنمای یادگیری حرفه ای خودمان، در برابر رکود مقاومت می کنند و تبدیل به عوامل متحرک و فعال تغییر می شوند. با همکارانمان، با پرسیدن سؤال، ریسک کردن، و تأمل در مورد موفقیت ها و شکست ها، موضع یادگیری می گیریم.
درس پژوهی ابتدایی از دانشی که از کلاس درس خود به دست می آورید برای تحریک مکالمات حرفه ای در مورد آموزش و یادگیری استفاده می کند. تجربیات مشترک از طریق برنامه ریزی و مشاهده مشترک از گفتگو پشتیبانی می کند و به شما کمک می کند درک خود را توسعه دهید و آن را با دیگران به اشتراک بگذارید.
اگر مشتاق تحقیق و بهبود آموزش و افزایش درک خود در مورد تدریس هستید، از شما دعوت می کنم در مورد درس پژوهی ابتدایی مطالعه بیشتر بدانید. درس پژوهی ابتدایی چرخههای یادگیری مستمری را ایجاد میکند که معلمان را برای پیشرفت حرفهای خود در ابتدای مسیر قرار میدهد.
منبع : دبیرخانه درس پژوهی