
برای آشیانه ی خاکستری پرستو ها
شوق رنگ و بویی نمی بینم
کبوتر های نامه رسان از کدام طرف آسمان می رسند ؟
چشم به راهِ واژه هایی ماندم که از راهی دور آمده باشند و روایت روح و جان زندگی دیگری باشند.
ولی انگار راه طولانی است و چشمان من کم سو ، دیگر فراسوی آشیانه را نمی بینم . توده ی سنگینی از غبار مسیر نور را بسته . آسمانمان میزبان حجم زیادی از تیرگی است...