آرش تیر انداز نبود!!

یه روزگار یه وقتی
آرش و تیر و بختی
یه آرش و یه ایرون
یه خدای مهربون
یه آسمون ستاره
یه مرد ،که بیقراره
زمینِ سرد و سوخته
عروس، لباس ندوخته
آیینه ها شکسته...
دَرهای شادی بسته
دریاچه ها سرابه
رود خونه ها ،بی آبه
خاتون دلش گرفته
دشمن چه جون گرفته!
آرش و تیرو دردش
با دوستای نامردش!!
چه دشمنی؟چه دوستی؟
حتی با جلد و پوستی
آرش بی کس و کاره
فقط خدا رو داره!!
یه کوه،یه مردِتنها
یه تیر کمون ،یه دنیا
آرش، بُرید اَمونش
دشمن، بریده جونش
آرش دشمن دیده
خط و نشون کشیده...
آرش تیر انداز نبود...!
تیر و کمون باز نبود!
یه اسب داشت و یه گله
یه نِیلَبک ،چند بَره...
دشمن اینو فهمیده
ازشب تا صبح رقصیده!
وقتی آرش رو دیده
به ریش ما خندیده
چشما همه به کوهه
کوهه انگار بی روحه
هیشکی آرش نمیشه...
دلش، بی غش نمیشه
ایران میگه با آهنگ
صداش میاد از این سنگ:
آرش من کجایی ؟
چقدر تو با وفایی...
آرش میگه به ایرون :
من باشم و تو ویرون!؟
ایرانیا شکستن ،
در امیدو بستن
انگار جیگر ندارن
از من خبر ندارن!
کمون و برداشت آرش
حقا که گل کاشت آرش
تیرو گذاشت کشیدش
غیر از خدا کی دیدش؟
انقد کشید با دستش
تمومِ دنیا مستش!
دل و گذاشت به پشتش
همون دلی که کُشتش
همون دلی که خندید
آرش خدا رو باش دید
تیره رها شد و رفت ...
شاعرِما شد و رفت
تیره پرِسیمرغ داشت
یا بال صد تا مرغ داشت
کی میدونه کجا رفت
چرا انقد بالا رفت
هفت آسمونا رو گشت
همه زمونا رو گشت ...
کوها و صخره ها رو
زمستونو، بهارو ...
دشمن و رو سیا کرد
شهر و پر از صفا کرد
آرش و یاد و نامِش
قصه و اون کلامش
مونده توی دلامون
شده وِردِلبامون
جونم فداتِه، ایرون
خاکت نباته ایرون
مرگه منه نبودت
رو لبمه، سرودت
آرش بلن شو ببین
رو خاک ایرون بشین
ببین که تو هر شهری
تو ده ،کنار ِنهری
چن تا آرش خوابیده
خوابِ خدا رو دیده
آرش من جوون بود
چقدره مهربون بود
من افتخارم تویی
دارو ندارم تویی
تو و همه آرشا
همه بی غل و غشا
همه گلای پرپر
عاشقِ خاکِ کشور
ما بازیمونو باختیم!
مُهره رو بد انداختیم!
اونا خدا رو دیدن
سوگولیِ باغو چیدن
به خواستشون رسیدن
گلهای باغ و چیدن
خواسته ی اونا این بود
قشنگ تر از چی این بود؟
ایران فدای خاکت
قربون مرز پاکت
ایران فدای خاکت
قربون مرز پاکت ....
https://fidibo.com/book/191613-انگار-مرده-ام محمد مهدی گودرزی
ِ