در خانه نشستیم، قرنطینه شدیم
لابد به خیال خویش واکسینه شدیم
هر صبح و غروب در دل مطبمان!
با دست طبیب خود معایینه شدیم
گفتند: بیا دور شویم از خودمان
ما حرف شنو، زود نهادینه شدیم
شستیم هزار بار دستمان از چپ و راست
آنقدر تمییز، همچو آیینه شدیم
کردیم تشکر ز رازی عزیز
الکل زدگان پر طمانینه شدیم!
از دود شنیدیم که گویا خوب است
دود و دم عنبر نسارینه شدیم
گفتند : ز سلمانی خود دور شوید
یک ماه دگر، یقین چو بوزینه شدیم
اصلا تو بیا به غار تنهایی مان
از کوزه و خم ببین سفالینه شدیم
از چینی و چین چنین چه ویروس رسید
خفاش نخورده ایم و درد بر سینه شدیم
خواندیم به تاریخ بشر گاه ز طاعون و وبا
چی شد؟ که چنین باز قرنطینه شدیم
#کمال_قربانی
1398/12/28
@kamalgh1352