یادمه وقتی دانش آموز مقطع ابتدایی بودم یه روز تو مسیر برگشتن به خونه پول تو جیبی ام رو به یه خانم پیری دادم و اونم تا وقتی به ته کوچه برسم برام دعا میکرد و میگفت الهی پیر بشی!
هنوز برای پیر شدن زود هست. ولی بزرگ شدیم! دیشب با دوستام دور هم جمع بودیم. منتظر بودیم یک نفرمون از سر کار برگرده. آخر شب هم با ماشینی که خودمون راننده اش بودیم برگشتیم!
آنقدر بزرگ شدیم که فاصله بین دو شهر رو تنهایی طی کنیم. اونقدری بزرگ شدیم که سر کار میریم و پشت فرمون میشینیم. امروز یکی از بچه ها اومد ازم سوالی بپرسه گفت: خیلی وقت ندارم باید برم دنبال پسرم!
بعله همین قدر زود همینقدر زیاد بزرگ شدیم.
هنوزم گاهی میتونیم دور هم جمع بشیم فیلم ببینیم کافه بریم یا بولینگ بازی کنیم...
ولی به نقطه ای داریم میرسیم که برای دیدن همدیگه باید پول بدیم! هرکسی یه جوری سرش شلوغ شده...
ما، دهه هشتادی هستیم! شاید فکرش رو هم نمیکردین که یک روز آنقدر بزرگ بشیم ولی شدیم.

بازی کنیم