در تمام لحظات نفس کشی که حتی خدا هم از آن میهراسدـهمان ساعت شر و پلیدی که هیچکدام از شما تاب آن را ندارید -تسلای من خودم است
میدانم بعد از هر فروپاشی بعد هر خونریزی؛من خواهم خندید.اما آیا این خنده های از ته دل-این لذت های کوتاه-این برش های کوتاه از خوشی ارزش اینهمه جنگ تحمیلی را دارد؟؟
من میدانم خودم و دفتر خاطراتم تنها دلخوشی و مادر خودم هستیم.
من سعی میکنم دراین آشفتگی زندگی خودم برای خودم مادری کنم
نمیدانم مادر خوبی هستم یا نه ...
اما میدانم من شکست نخواهم خورد حتی اگر ببازم.