بگذار برایت زجه بزنم از حرفهای تهنشین شده در انتهای گلو
بگذار برایت فریاد بزنم از خندههای خاموش شده
بگذارید دم گوش تک تکتان سکوتم را جار بزنم
از دلتنگیهای خود، برای قلبتان زمزمه کنم
من هم سهمم را میخواهم
از این دنیا
اندکی آغوش
کمی لبخند
مقداری سکوت
و یک قاشق چایخوری پودرِ نگاههای عمیق میخواهم
چیز زیادی نیست
از این دنیا
کمی رسیدن طلب دارم
ما اهلِ گرفتن طلب با زور نبودیم
ما آمده بودیم
که تا مرز رسیدن
همراهِ او، فرسنگ به فرسنگ
بمیریم.
کافیست
هر چه در انتظار قدمهایش ماندم، کافیست.
صدای خندههایش
نگاهِ چَشمهای چروک خوردهاش
صدایش
آخ، صدایش
همگی را من یادم فراموش...
من
فقط
کمی
از تو را
میخواستم.