
هم پیدایی ، هم پنهان
ای کاش ماه بودم
در کجای این منظومه هستی تا بر تو بتابم
ای کاش خورشید بودم تا هر صبح صورتت را نوازش می دادم
ای کاش پروانه بودم تا موقع سپیده دم بر گونه ات بوسه می زدم
ای کاش آب بودم تا سیمای زیبایت را لمس می کردم
ای کاش گل بودم تا با دستانت مرا تسلیم خودت می کردی
ای کاش باران بودم تا بر شانه هایت می باریدم
ای کاش دریا بودم تا مرا به آغوش می کشیدی
ای کاش آینه بودم تا هر لحظه به چشمانت خیره می شدم
ای کاش ستاره بودم تا هر شب محو چشمانت لالایی می خواندم
ای کاش ماه بودم .... ای کاش .... ای کاش ...