من جواب ساده ترین سوال ها را نمیدانم. مثلاً زمانیکه از من سوال میکنند چند سال داری چه باید بگویم؟ برخی میگویند پرسیدن سن دیگران بیادبی محسوب میشود اما من موافق نیستم. به هر حال بر روی شناسنامهام نوشته اند متولد هشتاد و سه. دیگران ما را دهه هشتادی خطاب میکنند. قدیمی تر ها میگویند این نسل تنبل و بیمسئولیت بار آمده اند و اگر ما امکانات آنها را داشتیم چه کارها که نمیکردیم. من با این مورد هم موافق نیستم اما بگذریم. افراد وقتی به سوال «چند سال داری» جواب میدهند با بازخورد های گوناگونی روبرو میشوند که رایج ترین آنها «اصلاً بهت نمیاد» میباشد. گویی که نوعی ادای احترام است که به دیگران بگوییم ظاهری جوان تر از سن و سالشان دارند. من باز هم موافق نیستم اما بگذریم. من فکر میکنم نسبت به زمانی که بر روی زمین زیستهام سن بیشتری دارم اما کمتر زندگی کردهام. در این مدت زمان با حقایق دردناک بسیاری روبرو شدهام و وقایع گوناگونی پشت سر گذاشتهام. مطالعات بسیاری داشتهام و مطالب زیادی را درک کردهام تا جاییکه دیگران میگویند «بیشتر از سنت میفهمی» اما من باز هم موافق نیستم. چه کسی گفته انسان ها در چه سنی چه مقدار میفهمند؟ هیچکس نمیتواند اثبات کند که فهم و شعور با سن و سال رابطه مستقیم دارند. بنظرم افرادی که در یک سال یا حتی یک ماه و روز بدنیا آمده اند هم، هم سن نیستند. میانگین عمر انسان چقدر است هفتاد سال؟انسان چند سال از این هفتاد سال را میخوابد؟ چند سال را بیهوده تلف میکند؟ چندسال را صرف انجام کاری میکند که به او تحمیل شده؟ چند سال را درد میکشد؟ چند سال تنهاست؟ بعد از چند سال همه چیز تکراری میشوند؟ من دقیقاً همان جا هستم. همه چیز تکراری شده. همهٔ انسان ها روزی چنین احساسی داشته اند یا خواهند داشت اما اگر بگویی همه از این احساس عبور میکنند باید بگویم که من باز هم موافق نیستم.