دفتر زردم

نمی دانم کلاغ سیاه در خانه ام را رها نمی کند امروز به جای بلبل اول صبح

صدای کلاغ پیچید انگار او هم فهمید که خانه ی ویرانه ام را پشت تابلوی امارت حافظیه قایم کرده ام ....

دانستنش فرقی به حال من نکرد فقط سرگیجه ی مسری من ادا در اورده و اینجا را رها نمی کند ....

ایا کلاغ ها را هم باید دوست داشته باشم

دلم تنگ بلبلی بود که هر صبح ندای امیدواری می داد را باز بشنوم

گویا کلاغ او را از راه به در کرده و صدای انکر و اصواتش را به گلوی گشادش انداخته تا بگوید من بختم سیاه است مثل او مثل موهای من در جوانی که گذشت :)))