چشم تیزبین...

عشق وقتی شروع می‌شود که معشوق نیست.

وقتی معشوق هست دیگر تمام حفره‌ها را پر می‌کند. اینطور وقت‌ها نمی‌فهمی که عاشقی

ولی وقتی یک قدم عقب می‌آیی حس می‌کنی خالی شدی

آن درد و آن خلا یعنی عشق...

شاید هم ما اینطور بلدیم.

بلد نیستیم خوب ببینیم عشق را و در چشمانش مستقیم نگاه کنیم و حرف‌هایش را بشنویم.

شنیدن عشق بلد بودن می‌خواهد

گوش شنوا و لامسه‌ی قوی و چشم بینا می‌خواهد.

اگر این‌ها را داشته باشی وقتی هست هم می‌بینی و با بند بند وجودت حس می‌کنی و نورش را می‌بینی.

نور و نور و نور...

اصلن نور چیست؟