من اولا خیلی علاقه ای به خواندن کتاب بابا لنگ دراز نداشتم تا اینکه آنقدر کتاب خوندم و خوندم تا هم کتاب برای خواندن کم آوردم وهم معتاد کتاب شدم شاید براتون عجیب باشه ولی من واقعا معتاد کتاب شدم !
یعنی اگه در طول روز کتاب نمی خواندم پریشان و بی حوصله میشدم و برای همین وقتی دیگه تحملم تاق شد رفتم به دوستم پیام دادم و ازش خواستم اگه کتابی داره فردا که میریم کلاس زبان برام بیاره اون هم گفت فقط یه دونه کتاب داره اونم بابا لنگ دراز منم که نیاز داشتم به تزریق کتاب به وجودم، برام مهم نبود و گفتم ارههه مرسیییی و فردا که کتاب ازش گرفتم، همون شب تا آخر شب نصف کتابم خوندم و خلاصه تو سه روز تموم تموم شد .
اون شب که کتاب و ازش گرفتم شروع کردم به خواندن تازه فهمیدم وایییو من به این کاغذ های تو دستم و این جوهر های روش وابستمممم! درست مثل نوزادی که به مامانش وابستگی و وقتی از مدارس فاصله میگیری بی قرار میشه و به محض اینکه می‌ره تو بغل مامانش آرامش سر تا پایش رو میگیره .
و البته کتاب بابا لنگ دراز به غیر از اینکه باعث شد کتاب خونم نیوفت راه هایی که شاید دنبالش بودم و نشونم داد من دنبال راهی بودن برای شروع برای جرعت کردن و اون کتاب تونست تابلویی رو بهم نشون بده که اگه بخوام بتونم واقعا بخوام میتونم کم کم راهور پیدا کنم.
و می‌خوام از اینجا شروع کنم.
