قولی زیرشکوفه های گیلاس
فصل اول:آهنگی به نامLove so Fine
باران آرام روی پنجره اتاق میبارید،رونیا فنجان چای گرمی را دردست گرفته بود.در حالی که هدفونش روی گوش هایش بودهاند Love soFineرا گوش میداد، نور زرد چراغ مطالعه روی کتاب نیمهباز کنار تخت افتاده بود، اما ذهنش میان صفحات کتاب نبود. نگاهش به قطرههای بارانی بود که آرام روی شیشه میلغزیدند.
او همیشه عاشق داستانهای عاشقانه بود. عاشق لحظههایی که دو نفر میتوانستند بدون ترس، خود واقعیشان باشند. اما زندگی برای رونیا همیشه آنطور که در داستانها میخواند، پیش نرفته بود.
آرام زیر لب زمزمه کرد: «آیا جایی در این دنیا، کسی هست که بتوانم کنارش خود واقعیام باشم؟»
هزاران کیلومتر دورتر، در سئول، کانگ سو جون پشت پیانوی سفید کوچکی در گوشه کتابخانه نشسته بود. صدای آرام پیانو در فضای خلوت کتابخانه میپیچید.
سو جون نمیدانست که در شبی بارانی، دختری در کشوری دور، درست همان سؤال را از خودش پرسیده است.
و سرنوشت، آرامآرام در حال نوشتن داستانی بود که هیچکدامشان از آن خبر نداشتند...