با شروع همه گیری ویروس کرونا، هر روز بر دلواپسی من اضافه میشد، نکنه بخاطر ارتباط با دیگران بخاطر مسائل کاری من هم درگیر این ویروس بشم و یا خدای نکرده ناقل این بیماری به افراد خانواده باشم، روزها با این تصورات بد طی میشد تا به نوروز ۹۹ رسیدیم و اعمال قرنطینه، خب باید تا آخر فروردین از خانه بیرون نمیرفتیم
از طرفی باید مخارج خودم را پوشش میدادم،با رجوع به موبایل و افتتاح اینستاگرام، شروع به ارسال پستهای کاری کردم ، در ابتدا جواب خاصی نگرفتم شاید چون عید بود و همه در استراحت بودندولی وقتی نزدیک به روزهای پایانی تعطیلات شدیم دیدم که مورد اقبال عمومی قرار گرفتم و تعداد زیادی فالوور پیدا کردم و بعد از آن اولین سفارش، اوضاع فرق کرد و طوری بود که بعضی روزها وقت کم می آوردم ، وضع کار روبراه شد، ولی این خودم بودم که احتیاج به شارژ روحی داشتم چون عادت به مطالعه داشتم و حتما باید مستقیما از کتابفروشی بازدیدمیکردم تا کتاب مورد علاقه ام را خریداری کنم، با راهنمایی دوستم متوجه شدم که میتوان با مراجعه به سایت کتابهای صوتی ، کتاب مورد نظرم را با صدای اساتید معروف گوش کنم، شاید باورتون نشه ولی این آخریها زیاد دوست نداشتم سر کار برگردم، چون هم با موبایلم کار میکردم و هم مطالعه، تازه با مراجعه به سایتهای تخصصی ورزشی ، مجددا شروع به ورزش کردم، هم صبح و هم بعدازظهر
راستی اگر دنیای جدید فن آوری موبایل وجود نداشت، این دوران سخت را چطور میگذراندیم؟حتی فکر کردن بهش اسفناکه .
قبل از دوران قرنطینه استفاده از دنیای مجازی و یا موبایل بیشتر صرف پر کردن اوقات فراغت، فارغ از استفاده صحیح بود ولی استفاده هدفمند از این معجزه قرن با شروع همه گیری کرونا بیشتر وبیشتر شد
الان بچه ها هر جا که باشند با یک موبایل سر کلاس درس حاضر میشوند و من هم هر جا که باشم کارم رو انجام میدم، تازه یاد گرفتم که چطور با تمام توانم از این دستگاه نیرومند حداکثر استفاده را بکنم، باید بیشتر یاد بگیرم، فکر میکنم هنوز هم جا برای استفاده بهتر و بیشتر هست،
موفق باشید
#روایتگرباش