




در آنسوي سرزمین خاطرهها در سايه سار جغرافیای شهر تا جغرافیای مهر
بعضی از زمان ها و لحظه ها هیچگاه در روز شمار زندگيمان و خاطراتمان هرگز به فراموشي سپرده نمي شود و بي شک در هر گذر زمان در گوشهای از ذهنمان و ژرفای جانمان به يادگار و ماندگار می مانند و با تماشای هريک از آن تصاویر دگربار جاني تازه در کالبدمان دميده مي شود.
روزگاری در دانشگاه کشورتاجیکستان در مسیر دانشاندوزی و پژوهشگري در رشته دکتراي جغرافیا و برنامه ريزي شهری آموختم که شهرها تنها مجموعهای از خیابانها، میدانها، کوچه ها و ساختمانهاي پر زرق و برق نیستند بلکه حکايتي و روایتي زنده و تابنده از مليت، هويت، فرهنگ، تمدن، انديشه ها و آرزوهای مردمانی و شهرونداني هستند که در گذر زمان روح خویش را در کالبد آنها دمیدهاند.
هرزگاهي با ورق زدن آلبوم عکس ها روزهای گهربار و پربارخاطراتی از جنس مهرورزي، مهرانديشي، مهر پروري، خجستگي، تابندگي، دوستی، دانایی، تلاش ورزي و تجربه ورزي در تار و پود ذهن فراموش نشدنيمان جان میگیرند خاطراتی که هرکدام صفحه زريني و شيريني از کتاب زندگی و چهلچراغی در مسیر چگونه آموختن و چگونه زيستن است.
در روزگار دانشجوي، دانشگاه برای من تنها زماني و مکانی برای فراگیری علم نبود بلکه دريچه اي دلنشين بود رو به جهان چگونه اندیشيدن، افقی به سوي چگونه انسان بودن ، چگونه جامعه شناختن و فرصتی طلايي برای درک عمیقتر رابطه میان فضا، شهر و زندگی بود.
این تصاویر پويا و گوياي شکار لحظه ها تنها یادگار روز و روزگار گذشته نیستند بلکه روایتگر بخشی از هویت علمی و خاطرات به يادماندني و فراموش نشدني مسیری هستند که با ذوق و شوق آموختن آغاز شد و همچنان در پهنه اندیشه و تجربه ادامه خواهند داشت. به هر حال خواه يا ناخواه زمان چون ابر میگذرد، شهرها يکي پس از ديگري دگرگون میشوند و نسلها از پی یکدیگر میآیند و مي روند اما خاطره روزهای دانایی، توانايي و دوستی همچون مشعلي فروزان در گذرگاه ذهن ها و جان ها باقی خواهندماند.