🎋☘🎋☘🎋☘🎋☘🎋☘ 🎋☘🎋🎋☘ باغ کشاورزگلناز تقوائی مردی کشاورز، در حياط خانهاش انواع مختلف درختان، گياهان و گلها را کاشته و باغ بسيار زيبايي را به وجود آورده بود. هر روز بزرگترين سرگرمي و تفريح او گردش در باغ و لذت بردن از گل و گياهان آن بو؛ تا اينکه روزی به سفر رفت و بعداز مدتی به خانهاش بازگشت، او در اولين فرصت به ديدن باغش رفت؛ اما با ديدن آنجا سر جايش خشکش زد.تمام درختان و گياهان درحال خشک شدن بودند، به درخت صنوبر که پيشازين بسيار سرسبز بود، نگاه کرد و از او پرسيد که چه اتفاقي افتاده است؟درخت به او پاسخ داد: من به درخت سيب نگاه ميکردم و با خودم گفتم که من هرگز نميتوانم مثل او چنين ميوههايي زيبايي به بار آورم و با اين فکر چنان احساس ناراحتي کردم که کمکم به فکر خشک شدن افتادم. کشاورز نزديک درخت سيب رفت اما او نيز خشک شده بود. از او هم علت را پرسيد و درخت سيب پاسخ داد: با نگاه به گل سرخ و احساس بوي خوش آن، به خودم گفتم که من هرگز چنين بوي خوشي از خود متصاعد نخواهم کرد و با اين فکر شروع به خشک شدن کردم. از آنجاييکه بوته يک گل سرخ نيز خشک شده بود علت آن را پرسيد، او چنين پاسخ داد: من حسرت درخت افرا را خوردم، چراکه من در پاييز نميتوانم گل بدهم. پس از خودم نااميد شدم و آهي بلند کشيدم. همينکه اين فکر به ذهنم خطور کرد، شروع به خشک شدن کردم.کشاورز در ادامهي گردش خود در باغ متوجه گل بسيار زيبايي شد که در گوشهاي از باغ روييده بود. علت شادابياش را جويا شد.گل چنين پاسخ داد: ابتدا من هم شروع به خشک شدن کردم، چراکه هرگز عظمت درخت صنوبر را که در تمام طول سال سر سبزي خود را حفظ ميکرد نداشتم و از لطافت و خوش بويي گل سرخ نيز برخوردار نبودم، با خودم گفتم: اگر کشاورز که اينقدر ثروتمند، قدرتمند و عاقل است و اين باغ به اين زيبايي را پرورش داده، میخواست چيز ديگري جاي من پرورش دهد، حتماً اين کار را ميکرد؛ بنابراين اگر او مرا پرورش داده است، حتماً ميخواسته که من وجود داشته باشم. پسازآن لحظه به بعد تصميم گرفتم تا آنجا که ميتوانم زيباترين موجود این باغ باشم.🎋☘🎋☘🎋☘🎋