ویرگول
ورودثبت نام
سکوت پر هیاهو.....
سکوت پر هیاهو.....اینجا از احساسات درونیم مینویسم....:)
سکوت پر هیاهو.....
سکوت پر هیاهو.....
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

محکوم به خطاب شدن به دیوانه

روی چمن ها از خنده تاب میخوریم، اولین باری است که احساس میکنم مطلق به جمعی هستم، دوباره بلند میشم با نگاه کردن به چهره او از خنده دوباره میترکم، خوراکی های روی پارچه پخش و پلا میشوند

چون تصمیم رفتن اومدن اینجا یهویی بود، یک پارچه و یک پلاستیک خوراکی آوردیم، خب شکممان از همه چیز مهم تر بود

پارچه توپ توپی مامان اش درون کشوش آورده بود، مامانش رفته بود مسافرت نمیدانست سفره ها از کجا پیدا کنه، یا بهتره بگم وسایل پیک نیک از کجا بیاره چون او دم در بود و دستش گذاشته بود روی فقط پارچه توپ توپی پایین در برداشت و پرید داخل ماشین، بعد از اون اومدن دنبال من، منم که از همه جا بی خبر، در صورتی که از خواب با زنگ های پی در پیشون بیدارم کردن، فقط سعی کردم ظاهرم درست کنم، موهام نصفشون اتو کشیده بود نصفشون وز بود

تینت لبم کامل پخش نشده بود چشمانم که کاملا پف دار بود، شلوار پشمی ام و تیشرت پشمی سفیدم دم در اومدم

تنها کسی که مرتب بود خودش بود، لب های رژ زده خط چشم دقیق، و لباسی پشمی سبز، خودش بود که هممون از خواب بیدار کرده بود، به هرحال هیجان هم بد چیزی نیست ولی نه اینجا وسط جنگل، روی یک تپه چمن، زیر پام که نگاه میکنم همه چیز کوچیک است، این پیشنهاد خودم بود، از ارتفاعات خوشم میاد، در عین حال ترسی که ترسی که ازش دارم، تلفیق حس ترس تنفر و عشق تلفیق عجیبی است، آخرین باری که عاشق شدم دقیقا همچین احساسی داشتم،حس خوب در عین حال منزجر کننده ای است، حس علاقه و تنفر و ترس حسی که در عین حال دوستش دارم و همچین ازش متنفرم، حسی که در حال توصیفش هستم مانند حرف هایم همینقدر گنگ و نامفهوم است.

سرد است، لبه تپه ایستادم و در حال تجزیه احساسی هستم که حتی توصیف هایم از آن هم به یک تجزیه درست و حسابی نیاز دارد، می آید کنارم وایمسیه و دایرکت نشون میده: بهت گفته بودما

نگاهش میکنم و میگم: خر نشی جوابش بدیا

گفت: بترمگ

لبه تپه میشنم، آخرین باری که اومده بودم اینجا قصدم پریدن در تحلیل نامفهوم و گنگ ام از ارتفاع بود

مانند زمانی که در تحلیل عشق پریدم

به دوربینی که تنظیم میکنند نگاه میکنم، چشمان 3 نفر متفاوت بهم خیره میشه، دست هاشون به سمتم دراز میشه و میگن: حیفه عکس نگیریم

به سمتشون میرم، لبخند میزنم و به او لم میدم، ناگهان متوجه ضربه شدید سرم به سنگ میشم، سرم تیر میکشه، گیج میرم، گیج میزنم، چشمام باز میکنم، رفته بودند، من تنها بودم، همش توهمات من بودند، توهماتی که سپری در برابر پروازم در حس گنگم میشد

اگر زندگی در توهم مرا محکوم به خطاب کردنم به دیوانه میشود، من این را با تمام وجودم قبول خواهم کرد.

احساسیتوهماسکیزوفرنیخیال پردازیخیال
۵
۲
سکوت پر هیاهو.....
سکوت پر هیاهو.....
اینجا از احساسات درونیم مینویسم....:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید