راستش خیلی وقتها دقیق نمیدونی ریزش مو از کی شروع شد. شاید از وقتی بیشتر موهات روی بالش میموند.
شاید هم یه روز که توی آینه نگاه کردی، حس کردی فرق سرت یهجوریه. یا وقتی کسی گفت: «موهاتو زدی عقب؟»
و تو نزده بودی.از یه جایی به بعد فقط یه فکر آروم میاد توی ذهن: نکنه داره بیشتر میریزه؟

ریزش مو همیشه با اضطراب نمیاد. گاهی فقط یه چیز کوچیکه که نمیتونی ازش مطمئن باشی. یه روز یادت میافته بیشتر موهات زیر دوش میریزه. یه روز دیگه با خودت میگی «شاید طبیعیه».
چیزی که بیشتر از همه اذیت میکنه، همین تردیده: نه میدونی مشکله، نه خیالت راحته که نیست.
وقتی همچین حسی سراغت میاد، معمولاً اولین کاری که میکنی جستجوئه.
توی گوگل میزنی «ریزش مو طبیعی»، «بهترین شامپو». یا میری تو پیج یکی که درباره مو محتوا میذاره.
بعضیها از اینور و اونور تعریف قرص و مزوتراپی رو شنیدن. بعضیها میگن فقط استرسه و خوب میشه.
ولی تهش چی؟
هیچی قطعی نیست. هیچکس دقیق نمیگه باید چکار کنی.
یه جایی فقط دلت میخواد یه نفر واقعی، بدون قضاوت، فقط باهات حرف بزنه.

گاهی ریزش مو فقط یه اتفاق روی سطح سر نیست. شروع یه فکره که توی ذهنت میچرخه.
شاید به چشم نیاد، ولی حسش معلومه. مثلاً وقتی توی جمعی هستی و ناخودآگاه حواست میره سمت موهات.
یا وقتی عکس میگیری و بعدش زوم میکنی روی موهات.
همهچی شاید از چند تار مو شروع شده، ولی داره یه جور دیگه ادامه پیدا میکنه.
اینکه نمیدونی باید چکار کنی، یعنی هنوز وقت داری درست تصمیم بگیری.
نه دیر شده، نه زود.
فقط کافیه یهبار بدون عجله، بدون اضطراب، بهش فکر کنی.
شاید همین فکر کردن، شروع درستتری باشه تا اینکه فوری دنبال جواب بگردی.