ویرگول
ورودثبت نام
عابدین پاپی
عابدین پاپیعابدین پاپی متخلص به آرام، شاعر ، نویسنده ، منتقد، روزنامه نگار و نظریه پرداز ادبی و اجتماعی معاصر
عابدین پاپی
عابدین پاپی
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

«روزِگار روزی چند نخ سیگارمی¬کِشد»

می­ گردم

تمامِ خطوطِ زبان را

درخطی که خطِ ریشِ کیش ها بود

و توریستِ حروفی گردشگر

که

درفرگشتِ انسان برگشت خوردند

من بودم

تو بودی

ولی او نبود

و گویا بودیم را سال هاست که از یاد برده ­ایم

بعید

یک ماضی ازفوتوریسم آدم که آدمیّت خود را

از تاریخِ نقلی گرفت

اما استمراری شد

بعید سرِ راهِ زندگی که سبزشد

چون تِ نداشت تبعید شد!

وبعید است زندگی به دورهای خود نزدیک باشد

زندگی نامِ دیگر قلم و قدم نیست

براین صفحه ی گریان بنویس

تا شاید دانای کلِ رمانی شدی

که

هرگز داستان نشد!

بگو می ­نویسیم

و جامعه ای که بیشتر می نویسد پیروز است

اما نویسنده تا نمی نویسد زنده است!

درکنارِ این میدان

حنجره ای از پنجره­ ای دارم

که

فریادش به سکوتی چند صدایی شبیه است

و انگشت هایی را فریاد می­ زند

که

مشت شده ­اند

مشت یک بُعد هنجارگریزانه دارد

و عادت که می­ کند

باشندگی های آداب را به سرزمین ادب می­ فرستد

بیا تا اِنگارهای جهان را رفتارمندکنیم

اِنگارکافه های شعر برای تلخی شعرکافی نیست

نمی ­خواهم

درکنارِ این همه می­ خواهم زندگی کنم

و نمی­ خواهم

میانِ حرف و ظرف حرفی باشد

وجهان درتازِگی های برف قرمز شود!

بیا تا با هم

به گورستانِ خیال سفری با حال کنیم

آنجا

آه را به نرخ روز می ­فروشند

و پیرهایی جوانی می ­کنند که

هرگز کودکانه کودک نشدند

ازمنظرِ

این نقطه ی آوانگارد که برچشمِ کلمه

دونده ای قهاراست

چه می ­توان گفت

آه انسان

هیچ می ­دانی

نقطه ها

به خاطرِ این که

دوست داشتند درهرجای کلمات که

می­ خواهند بنشینند اعدام شدند!

نگاهِ عاشقانه ای به مضمونِ تراژیک دارم

یک نگاهِ عمیق که درعتیق های زمان

با شگردی ایماژیست واقعی می­ شود

من بخشی از فکر خودم را چاپ نکرده ­ام

فکر پشت و رو ندارد

اما همیشه

مانندِ یک سکه پشتِ خود را رو نشان می ­دهد؟!

نمی شود به این جمع اعتماد کرد

به این جمع که هم جماعت است و هم اجتماع

و همیشه درکوچه های سیاسی

خودش را به صورت باز و بسته نشان می دهد!

وقتی دست های ما

به پاره­ های متن عادت ندارند

همیشه یک ستون برای تیترها و روتیرها بگذار

درحال و هوای شاه بودم که

نامه به آن اضافه شد

حالا

جنابِ حضرتِ فَرهستم

که

دوسی را از من گرفته اند!

این سکانس تلخ طعم شیرینی می ­دهد

و می­ خواهد

خودش را درسینما با سی نما نشان دهد

می خواهد بدون پلان

پله های آزادی را طی کند

می­ دانم

تو دوست داشتی

بازیگر شوی

و تمامِ کلمات را تا انتهای فصل به نمایش بگذاری

اما من

هرگز نمایشگر نبودم

فقط به تماشای شاخه ی سطر نشستم

که

در برخاسته های خود نشسته بود

فقط پدیده هایی را نگاه می­ کردم

که

ماهیتی استعاری داشتند

بیا دراین جهانِ ناپدیدارپدیدارشویم

و خودمان را

به فقرخانه ی اندیشه برسانیم

در آنجا

دو سیگارِ برگ سریک میزاست

یکی سهم میز است که لباسی بورژوا دارد

و آن دیگر

تنها تن های تنِ ما را می­ کِشد

می­ کِشد

فکرمی ­کنی

روزِگار روزی چند نخ سیگارمی ­کِشد!

چند نخ از آدم را با بافتارِ فرهنگ می بافد

من گذاری از

گزاره های این نهادم که هم نهاد شدم

و تو

روایتی را روایت می­ کنی

که

راوی آن «پل ریکور» نیست

پراکندگی این متن چه فرقی با آکندگی فرامتن دارد

وقتی ما را

به سمتِ جنون های این جنوب سوق می­ دهد

که

سال هاست درچشمِ شیزوها

فرنیک شدند

کسی چه می داند

کلمات چگونه دو قطبی می­ شوند

و سلامتی اصولن به دست جنوبی می­ افتد

که

دریک ثانیه شمال اش

پایگان را بایگان می­ کند

کسی ازحالِ سنگ ها خبر ندارد

سنگ اگر سنگین باشد

از احوالِ رنگ حالی می­ گیرد

همیشه سنگ

خودش را رنگارنگ در زندگی ما نشان می­ دهد

من از سنگ نمی ­ترسم

از رنگ هایی می ­ترسم

که

بر روی دیوارها سنگ ها را رنگ می­ کنند!

سقف برادر دیوار نیست

او دوستِ دیرینه ی آوار است

آوار که شدی

دیواری را به یاد آر که

برپیشانی آن نوشته اند:

دمکراسی از آنِ«آواز» است

چون

به حروف اش اجازه می دهد

تا «آزاد» باشند!

شعر از : عابدین پاپی(آرام)

از دفترِ:

«حسرت این آبادانی به هیچ آبادانی شبیه نیست»

شعرشاعراندیشه
۰
۰
عابدین پاپی
عابدین پاپی
عابدین پاپی متخلص به آرام، شاعر ، نویسنده ، منتقد، روزنامه نگار و نظریه پرداز ادبی و اجتماعی معاصر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید