ویرگول
ورودثبت نام
عابدین پاپی
عابدین پاپیعابدین پاپی متخلص به آرام، شاعر ، نویسنده ، منتقد، روزنامه نگار و نظریه پرداز ادبی و اجتماعی معاصر
عابدین پاپی
عابدین پاپی
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

«حسرت این آبادانی به هیچ آبادانی شبیه نیست»

نمی ­دانم

مواظبِ همسایه ای باشم

که

سایه اش درکودکی پیرشد

یا مدیونِ سایه ی دیواری که

دیروز

درکوچه های ما به حسِ تازه ای رسید

خانه هزار نصف از نیمه دارد

و نیمه ی دیگرش یک تشویش است

که

چشم های سال را

به جنگ فصلی از ماه می ­بَرد

من عاشقِ واژه ای هستم که

خودش را دریک کنفرانس مطبوعاتی خبرنگارمی ­کند

و تمامِ خبرها را درستونِ زمان منتشر می­ کند

برگونه های گریه

ارتفاعِ سبزِ لبخند دیدنی است

و قرمزها

حرفی از یک سطر بودند که

صدای سرفه هایشان برپیشانی خون حک شد

صدا دیگرنای فریاد ندارد

و سکوت ها را ملالی گر باشد

فقط روزی را به خاطر بسپار که تنها

به خودش، نیمه شباهتی دارد

شباهت ازحد که بگذرد

نیمه شباهتی می­ شود که

به رنگِ ذهن شما نیست

باید شبیه رنگِ خون شدکه

ازهرقدمی درخواست خودش را دارد

دستِ ما بر روی زنگ که باشد

حرف هایی زنگ می­ خورند

که زنگ خورده ­اند!

بگذارکتاب هایی را بیدار کنیم که

بوی یاس های فصل را می­ دهند

یاس به یأس که می­ رسد

بی تقصیر است

و هیچ صامتی قرارنیست

علامتِ حمزه را ازمصوت ها بگیرد

ما از شکوفه های خیال دل کنده ­ایم

و تنها

عقل را که سرِمیزِ نارسیس ها می­ بینم

به آن خودآشفتگی خود پی­ می­ برم

آه نگو که می­ خواهم

تمامِ فرهادهای شعر راعاشق کنم

تا که شاید

معشوق به عشقِ کلمات برسد

یک نامِ مستعار درکم رنگی خودش رنگ می­ شود

و نقطه سرِخط که می ­رسد

به تمامِ خطوطِ زندگی پست می­ شود

من غم های این جنوبِ ویران را

درچهره ی شمالِ شادی نقاشی می­ کنم

و این یعنی یک نوستالژی دردمند

که

به دردِ خود و دو دچارآمده

حسرت این آبادانی به هیچ آبادانی شبیه نیست!

حتا به آبادی که درمیدانِ ویرانی

خرابه های خودش را فریادی ازیاد می زند!

فریاد نامِ خانوادگی یاد است

پس بیا تا با هم یادی از فریادها کنیم

و سکوتِ این لبخند را درسخن ها منتشرکنیم

به دست هایی اعتماد کن

که

هزار بارلای انگشتانِ قلم انقلاب کرده ­اند

به شعرهایی که شنیده می­ شوند

اما دیده نمی ­شوند

اعتماد نکن

به اعتمادی که به خودش اعتقاد ندارد

من درچشمانِ خیسِ مرگ

زندگی را می­ دیدم که می ­بارید

درهیأت ِیک سپیده به سفیدهایی می­ رسیم

که

با مشکی های فروردین سیاه پوش شدند

چرا این همه یکرنگی پنهان می­ ماند چرا؟

چرا کلمات دربافتی خودساخته برساخته نمی­ شوند؟

این سطر به خون خواهی فعل آمده!

و شاعر خوب می­ داند

شعردرنیستی هایی نیست انگارهست می­ شود!

شعر از:عابدین پاپی(آرام)

ازدفترِ شعرِ:

حسرت این آبادانی به هیچ آبادانی شبیه نیست!

شعرشاعرزبانمدرن
۴
۰
عابدین پاپی
عابدین پاپی
عابدین پاپی متخلص به آرام، شاعر ، نویسنده ، منتقد، روزنامه نگار و نظریه پرداز ادبی و اجتماعی معاصر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید