بر گونه ی شهرم همه کس غمگین است
باران تو ببار کوچه ها چرکین است
دانی که سرِ سفره ی ما نانی نیست
این سفره زِ بی نانی ما رنگین است
از اسب نپرسید که نجابت داری
برگرده ی نانجیب عمری زین است
از صِدق و صداقتِ دلم می گویم
برگونه ی این شهر دروغ آزین است
از سال نپرسید سرِ نوروز چه آمد
پاییز دِگر اولِ فروردین است!
عابدین پاپی(آرام)