شب،
بر شانههای خستهام میریزد
مثل بارانی که راه خانه را نمیداند.
دستهایم
به دنبال نوری میگردند
که در چشمهای تو پنهان شده است.
و من،
هر بار که نامت را صدا میزنم،
جهانی تازه
از سکوت و ستاره
به من پاسخ میدهد.