هیچ در پیچ شد یک دید..
یک نظر، یک ایده و گاه ایده ها یا با معنا اند یا بی معنی...
حس خلعو پوچی تو را به مرگ میرسونه یا ادامه ای تلخ..
همیشه از واقع گرایی در فراری پنهان به سر میبردم اما اکنون گویی خود به دیگری واقعیت را به رخ میکشم، که بودم و که شدم خود در عجبم
چه شد که این شد؟
روزگار و آدم ها یا تجربه ها بود؟
تنها این را میدانم دگر خود سابق شاد امیدوار مثبتم را گوشه ای جا گذاشته ام و اکنون این من است که با وجود امید اما دگر نه کسی را قبول و نه اعتمادی دارد تنها دارد میکوشد با اندک استعدادی که مانده تبدیل به راهی سازد برای فراری دیگر و ادامه همینو بس.
