نمیدونم دلیل اینکه تو این کشورم چیه ؟ ما نوجوونا هم آرزو داریم اما اینو خیلیا نمیدونن ، چطوری ما انسان ها باید زندگی خوبی داشته باشیم وقتی .... ، اصلاً نمیدونم اینارو برای چی دارم می نویسم اما اینو میدونم که دیگه خیلی خسته شدم ، این دنیا خیلی بی رحمه خیلی ،وقتی ماجرای بعضی آدما رو شنیدم ترسیدم حتی از خودمم ترسیدم ، یک آدم چقدر راحت میتونه بقیه رو به ..... همیشه به خودم میگم زندگی زیباست اما الان دیگه نمیتونم به خودم قول بدم مخصوصاً تو این زمان دیگه چی باید بگم نمیدونم اما خیلی نا امید شدم از همه چی ، دیگه تاکی باید خودمون رو قول بزنیم حتی منی که نوجوان هستم دارم میبینم .... چی بگم هرچی بگم بازم کمه دیگه تا کی باید دلمو به فیلم های کره ای و کتاب های تخیلی که زندگی توشون خوب جلوه می کنه ، دلم را خوش کنم اینارو دارم می نویسم چون دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم ..... باور کنید ما آدما خیلی تحمل داریم هرکس دیگه ای بود صداش دراومده بود .
ببخشید اگر باعث اوقات تلخیتان شدم چون واقعاً دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم ???
واقعا ببخشید
