دو دوست

ترنم ،تارا دوتا دوست بودند ...

یک روز ترنم نشست کنار تارا و گفت خواهر بزرگتری دارم که

همیشه منو مسخره میکنه ،فقط من نه ،تقریبا هرکسی رو که میبینه مسخره میکنه

حتی یک روزبه شکل دونفری و بین خودمون بمونه ، براش نامه نوشتم و کلی بهش ابراز علاقه کردم و آخرش گفتم اینکارت قشنگ نیست و..بهش هدیه هم دادم

هدیه رو برداشت و بعد نامه رو پاره کرد و بازم مسخرم کرد..

دوتا دوست هم داره که همیشه میان خونه ما ،و جالبه به اونا هم یاد داده منو مسخره کنن ..

الآن دوساله همین رفتار کثیفشو ادامه میده همیشه هم منو میبینه تکرار میکنه ،چی کار کنم؟

تارا به ترنم گفت :

ببین تو تلاش تو کردی ...بهش گفتی ..هدیه دادی ...

درست نمیشه ...قرار نیست همه مثل هم فکر کنن ...

راهش اینه ارتباطاتت رو محدود تر کنی باهاش .

به حرفاش واکنش ندی ،

جوری که فکر کنه با سنگ حرف زده ...

اونو نبینی یا خیلی کم ببینی ،فکر کنی اصلا وجود خارجی نداره ...

حرفاشو نشنوی ...

دنبال تغییرش نباشی ...

راجب زندگیت ،تصمیماتت باهاش صحبت نکن ..

حتی الامکان ازش دوری کن ...مگر مواقع ضرور...

رسمی برخور د کن و کلا بی خیالش شو ...

اونم وقتی ببینه اثر نداره ،رفتارشو کم میکنه ...

امتحان کردم اینو و جواب داده ...و اینکه

تو دنیا همه مدل آدم هست دیگه ... اگه خواهرت بَده ولی تارا، عوضش دوستای خوبی داری ...

هر چیزی جایگزینی داره ...

منم اصلا خواهر ندارم ولی خوب تو که دوستمی جای خواهرمی ...چه فرقی داره ،آبجی جونم ...

ودیگه همو بغل کردنو ...بی خیال شدن ..و رفتن پارک و...

بعد از دوماه

ترنم پیش تارا اومد و گفت ،تارا ،خداروشکر بینمون همون فاصله ای که میخواستم افتاده ...

خیلی کم کرده رفتارشو و دیگه هم سمتم نمیاد و این حس خوبی بهم میده ...

تارا هم گفت : کار خوبی کردی ...قرار نیست با هرکسی آدم وارد رابطه بشه ...بعضی آدما همون هزار بهتر که

آدم ارتباط باهاشون نداشته باشه یاکمتر داشته باشه .

این یعنی به خودت ارزش قائلی...