
دیگه خستگی برام معنا نداره
به قول معروف سر شدم
پاهایم کبود شده اند
زانو هایم می لرزند
دارم بر روی زمین فرود میایم
چون
هستن چیز ها و کسانی که هنوز بر روی قلب من چنگ میزنن
اما قلب بی شعور من باز هم می تپه
میخوام بشینم و برای همیشه استراحت کنم
اما کسی بهم امید میده
امید هم دارم که بهش برسم
اما خب
زندگی خیلی نامرده
وقتی میبینه خیلی امیدواری و خوشحال
یه جورایی حالت رو میگیره و سعی میکنه منصرفت کنه
اما خب منم جوانه های تنبلی و خستگی را از قبل برای خودم کاشته ام
جوانه هایی که اکنون هم قد من شده اند



