طبیعتگرایی یا ناتورالیسم گرایش و جنبش ادبی است که اواخر قرن نوزده تحت تأثیر نظریات داروین شکل گرفت. این جنبش بر پایۀ یک رئالیسم سفت و سخت اجتماعی بنا شد و بهدور از نمادگرایی، ایدئالگرایی و احساساتگراییهای مرسوم، بر جزئیات روزمرۀ زندگی تأکید میکرد، چرا که رفتار آدمی و سرنوشتش را در چارچوب جبر تحمیل شده از سوی وراثت و محیط به رسمیت میشناخت. ناتورالیسم از طبیعت گرفته شده است. در سال ۱۸۷۷ نویسندهای به نام گوستاو فلوبر و دیگری ادمون دوگنکور و امیل زولا این اسم را برای مکتب خودشان برگزیدند. امیل زولا که از نویسندگان نامدار فرانسه است پدر ناتورالیسم میدانند از انگلستان به جرج مور، از هلند به وان لانپ؛ امانتس، از آلمان به کرتزر، هولتس شلاف، هوپتمان می توان اشاره کرد.
گفتنی است، از قدیم توجه به طبیعت در ادبیات وجود داشته و از قرن هفدهم تقلید از طبیعت را ناتورالیسم نامیدند. ناتورالیسم ها معتقدند که ما انسان را باید عین مادۀ شیمیایی عین یک گیاه عین یک حیوان بررسی کنیم و بررسیهای علمی ما با روش علمی باید صورت بگیرد و آنچه که حاصلش می شود ادبیاتی است که مبنایش روش علمی و حیطۀ علمی است. انسان در مکتب ناتورالیسم جسم مطلق است، روحی ندارد معنا و ملکوتی ندارد ارتباط آسمانی معنای والای آسمانی اصلاً در او وجود ندارد؛ چرا که داروین می آید درحقیقت اثبات می کند انسان آن حیوان برتر است یک حیوان مثل حیوانهای دیگر حالا اصل انواع داروین مطرح می شود که انسان از نسل همان میمون که حالا یک رشدی کرده و عقل بیشتری دارد پس با همین عقلش می تواند اتفاقاً ظلم بیشتری هم بکند حقکشی بیشتری بکند. می تواند زیر دست خودش را استثمار بکند استعمار بکند.
داروین اصل دیگری دارد به نام اصل انواع دیگر که هر حیوانی هر حیوانی که قویتر است میتواند بر حیوانات زیر دست خودش حکومت بکند آنها را شکار کند. انسان تبدیل میشود به یک حیوان. انسان آن شأن و منزلت آسمانی که داشت در نجوم قدیم زمین مرکز عالم بود و عالم به دور زمین در حال گردش بود محوریت با زمین بود و محوریت با موجودی که که دارد روی این زمین حکومت می کند یعنی انسان، مرکز عالم قرار می گیرد.
اختصاصات سبک ناتورالیسم عبارتند از: 1- فرد و اجتماع دارای هیچگونه امتیاز خارجی نمیباشد قانون تنازع بقاء در کلیه کارها و اتفاقات به چشم میخورد، پس اگر موجودی کار خوب یا بدی دست بزند نتیجه ارادهاش نیست؛ بلکه جبر و قوانین طبیعت او را به این کار وادار میکند. 2- در نوشتههای ناتورالیستی بیش از حد و اندازه به جزئیات توجه میشود. این باریک بینی و ریزه کاری و ذکر عوامل و حوادث بسیار جزئی گاهی خسته کننده و بیهوده میشود.این ذکر جزئیات شامل کوچکترین حرکات قهرمان داستان تا جزئیترین چیز در محیط او و فرعیترین حادثه را شامل میشود. 3- در این سبک، جسم بیش از روح ارزش دارد یعنی هر نوع نظم یا بی نظمی مربوط به جسم آدمی است که آن هم نتیجه توارث است و روان و روح فقط حکم سایه را دارد. 4- در سبک ناتورالیسم مکالمههای طولانی و بی مورد چنان موضوع رمان و نمایشنامه را اشغال میکند که آن را از حقیقت نمایی و لطف میاندازد این مکالمه به صورت عامیانه یا به هر صورتی که گوینده مناسب میداند آورده و گفته میشود و... .