شمیم رستگاری، کتابی است که با الهام از پندها و نصایح پیامبر اکرم (ص) که در طول 23 سال بعثت خود بیان فرمودند، به رشتۀ تحریر درآوردم. علت و انگیزۀ نگارش کتاب از آنجا آغاز می شود که نیتا نوه ام همیشه از دوران کودکی اش مرا تشویق می کرد تا دربارۀ شخصیت و فضایل اخلاقی پیامبر اکرم (ص) برای او سخن بگویم. من نیز به فراخور سن و علاقه اش از پندها و نصایح پیامبر (ص) برایش سخن می گفتم و او با اشتیاق فراوان به آن سخن ها گوش می داد و به خاطرش می سپرد و گاهی هم همان گفته ها را برایم بازگو می کرد. همین گفت و شنودها مرا ترغیب و تشویق کرد تا کتابی در این زمینه برای همۀ فرزندان این مرز و بوم تألیف کنم تا چراغ هدایت و روشنی بخش راه همۀ عزیزان این سرزمین پرگهر گردد.
اگر بخواهید این پند و اندرزها را با وضعیت کنونی خودمان وفق بدهیم گویی پیامبر داره با زبان امروز با ما سخن می گوید و این گونه به ما پند می دهد: «هر چه فرزند آدم پیرتر می شود، دو صفت در او جوان می گردد، حرص و آرزو». حرص، میل شديد براى به دست آوردن چيزى را گویند. حِرص، از رذایل اخلاقی به شمار میرود. حرص ورزيدن نسبت به دنیا صفتى ناپسند است که در احاديث متعدد نکوهش شده و از ريشه هاى کفر، از نشانه هاى شقاوت انسان، سبب معصیت حضرت آدم و حوا و دعوت کننده به ارتکاب گناهان شمرده شده است.در این سخن منظور از آرزو نیز همان بُعد منفی آرزوهای دور و دراز و گاه بیپایان است که آثار مخرب فراوانی در زندگی مادی و معنوی انسان دارد و این آرزوها نقطه ضعفی در بُعد اخلاقی یک فرد محسوب میشود. صائب تبریزی دربارۀ حرص می گوید: آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد/ خواب وقت سحرگاه گران می گردد.
در اندرز دیگر می فرماید: «دو گروه از امت من هستند که اگر صلاح یابند، امت من صلاح مییابد و اگر فاسد شوند، امت من فاسد میشود: علما و حُکّام» مثال این سخن آن عالمی است که با ارائۀ یک نظریۀ جدید باعث سردرگمی و انحراف جوانان می شود و یا حاکمی که برای پاک سازی نژادی، دست به نسل کشی می زند و تعداد زیادی از مردم کشورش را به کشتن می دهد و سرانجام خودش را هم برکنار کرده و به زندان می افکنند. حال نقش این دو گروه را در اصلاح و سازندگی و یا نابودی مردم و کشورشان در جای جای این کره خاکی می بینید.
در جای دیگر می فرماید: «شما همه شبان و مسئول نگاهبانی یکدیگرید». یعنی به زبان ساده هم فرمانبردار و هم فرمانروا هستید. در هرحال باید پاسخ گو و مسئول کارهایی خود باشید. در پندی دیگر می فرماید: «نمیتوان همه را به مال راضی کرد؛ اما به حُسن خُلق، میتوان. در این سخن ما را به داشتن زبانی خوش و پر محبت دعوت می کند. روزی از کنار عابر بانکی می گذشتم، دیدم یک آدم مسکینی به فردی که داشت از دستگاه عابر بانک پول می گرفت درخواست کمک می کرد که ناگهان آن مرد با حالت پرخاشگری آن فقیر را از خود دور کرد. با خودم گفتم اگر پول نمی خواستی بدهی حداقل او را آن طور زننده از خود دور نمی کردی.
پیامبر اعظم (ص) در نصیحت دیگر می فرماید: «ناداری بلاست؛ از آن بدتر، بیماری تن و از بیماری تن دشوارتر، بیماری دل». واقعاً چه نیکو گفته است، فقر و تنگدستی بلا است و از آن بدتر، بیماری جسم است و از بیماری جسم بدتر بیماری روح است. بسیاری از اختلالات روانی امروزه ناشی از فقر و نداری و بی پولی است که افراد را دچار افسردگی و یأس سلبی و نا امیدی می کند و... .